Honour Crest — The Further songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Further" van Honour Crest.
Songteksten
The sand in the hourglass will one day pour out
As if looking into a story
That was never mine to begin with
Will I ever be able to understand the weight on my shoulders?
A deathly silence from the other room
Amplified by the stillness
Where ghosts whose seconds tick away (tick away)
They tend to never leave
I was scared to see what I would be If I looked in the mirror
But if the grip of time would just let me go
I will remember the person that I was meant to be
I watched the walls collapse
And let out all of their secrets
I never wanted to let you down
But I felt my morals slipping
As I left myself at the door, I never wanted to let you down
Disappointed (disappointed) at my hopes and expectations
Somehow I wanted more and now I stand (and now I stand)
Waving back at defeat as I stare in the face of victory
I know who I was meant to be
I was scared to see what I would be If I looked in the mirror
But if the grip of time would just let me go
I will remember the person that I was meant to be Now that I can see it’s a whole new world (a whole new world)
It’s hard to believe that it’s been here before
There is a ticking where the seconds fade away
Regret nothing because those broken walls only make you who you are
You can always rebuild, rebuild, rebuild
You can always rebuild, rebuild, rebuild
You can always rebuild, rebuild, rebuild
Rebuild those broken walls
Songtekstvertaling
Het zand in de zandloper zal op een dag uitlopen
Alsof je een verhaal onderzoekt.
Dat was nooit van mij.
Zal ik ooit in staat zijn om het gewicht op mijn schouders te begrijpen?
Een dodelijke stilte vanuit de andere kamer.
Versterkt door de stilte
Waar geesten wier seconden weg tikken.)
Ze hebben de neiging om nooit te vertrekken
Ik was bang om te zien wat ik zou zijn als ik in de spiegel keek.
Maar als de grip van de tijd me gewoon zou laten gaan
Ik zal me de persoon herinneren die ik moest zijn.
Ik zag de muren instorten.
En al hun geheimen prijsgeven
Ik wilde je nooit teleurstellen.
Maar ik voelde mijn moraal wegglippen.
Toen ik mezelf aan de deur achterliet, wilde ik je nooit teleurstellen.
Teleurgesteld (teleurgesteld) over mijn hoop en verwachtingen
Op een of andere manier wilde ik meer en nu sta ik (en nu sta ik)
Zwaai terug naar de nederlaag terwijl ik staar in het gezicht van de overwinning
Ik weet wie ik moest zijn.
Ik was bang om te zien wat ik zou zijn als ik in de spiegel keek.
Maar als de grip van de tijd me gewoon zou laten gaan
Ik zal me de persoon herinneren die ik moest zijn nu ik kan zien dat het een hele nieuwe wereld is (een hele nieuwe wereld)
Het is moeilijk te geloven dat het hier eerder is geweest.
Er is een tikkende waar de seconden vervagen
Heb nergens spijt van, want die kapotte muren maken je alleen maar tot wie je bent.
Je kunt altijd herbouwen, herbouwen, herbouwen
Je kunt altijd herbouwen, herbouwen, herbouwen
Je kunt altijd herbouwen, herbouwen, herbouwen
Herbouw die kapotte muren