Hildegard Knef — Wo einmal nichts war songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wo einmal nichts war" van Hildegard Knef.
Songteksten
Wo einmal nichts war
Da wuchsen Bäume
Die wuchsen in den Himmel hinein
Wo heute Häuser
Und Gärten stehen
War nichts als Wüste und kalter Stein
Wo einmal nichts war
Entstand ein Leben
Da waren Menschen von Gott gemacht
Wo einmal Licht war
Gab’s auch ein Dunkel
Was haben Menschen daraus gemacht
Wo einmal nichts war
War plötzlich alles
Wovon der Mensch hat solang geträumt
Und als das Große
Auf ihn so zukam
Hat er das Kleine dabei versäumt
Wo einmal nichts war
Da fiel ein Regen
Der war kein Segen für diese Welt
Der hat das Leben
Für die, die’s kriegten
Und die, die siegten, sehr umgestellt
Wo wieder nichts war
Aus Rauch und Flammen
Haben wir zusammen soviel geschafft
Was einmal unten
Das war jetzt oben
Man hat verschoben nicht nur die Kraft
Wo wieder nichts war
Steh’n heut Fabriken
Das Wunder Ehrgeiz hat sie gebaut
Doch die sie bauten
Die sich was trauten
Haben dieses Wunder noch nicht verdaut
Wir feiern Feste
Haben satt zu essen
Und längst vergessen den Feuerschein
Wo einmal nichts war
Kann, wenn wir stumm sind
Und auch noch dumm sind, mal nichts mehr sein
Songtekstvertaling
Waar er ooit niets was
Er groeiden bomen
Ze groeiden in de lucht
Waar vandaag de dag huizen
En tuinen met Boomen beplant.
Was niets anders dan woestijn en koude steen
Waar er ooit niets was
Leven
Er waren mensen gemaakt door God.
Waar ooit licht was
Er was ook een donker
Wat vonden de mensen ervan?
Waar er ooit niets was
Alles was plotseling
Welke man heeft zo lang gedroomd
En als de grote
Op hem zo kwam
Heeft hij de kleine niet gemist?
Waar er ooit niets was
Een regenval
Het was geen zegen voor deze wereld.
Hij heeft het leven.
Voor degenen die het kregen
En degenen die de overwinnaars waren, veranderden veel.
Waar ook al weer niets was
Uit rook en vlammen
Hebben we samen zoveel gedaan?
Wat ooit de bodem was van
Dat was nu.
Men heeft niet alleen de kracht verschoven
Waar ook al weer niets was
Sta vandaag fabrieken
The wonder ambition has built you
Maar ze bouwden
Wie waagde wat aan?
Ik heb dit wonder nog niet verteerd.
We vieren festivals
Neem genoeg te eten.
En lang het vuur vergeten
Waar er ooit niets was
Wel als we stil zijn.
En zijn ook nog steeds dom, tijden zijn niets meer