Heroes Del Silencio — Los Placeres de la Pobreza songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Los Placeres de la Pobreza" van Heroes Del Silencio.
Songteksten
la vejez de los pueblos de estirpe divina
y sus verdades olvidadas
la malilla de diamantes contra la hoja de palma
a través de la radio temblé.
y pagar con la moneda de la curiosidad
en el suministro de charas,
masturbación de interrogantes para sólo escuchar
un susurro de hilo de plata.
cegados por la voz de la inexperiencia
nos arrastramos sin pensar.
a lomos del desierto hacia las cavernas,
las huellas del peregrino me guiarán.
mi ciudad estaba muerta antes de nacer,
purasangre desbocado.
detesto a los tibios de vocación
y dicen que a la fuerza ahorcan.
cegados por la voz de la inexperiencia
nos arrastramos sin pensar
a lomos del desierto hacia las cavernas,
las huellas del peregrino me guiarán.
ningún otro cielo en la tierra
cruzóla cara al síy al no dejando condena y cadenas
del lado opuesto a la razón.
y los placeres de la pobreza han vencido
a mi burlada revolución.
los placeres de la pobreza han vencido
a mi burlada revolución.
cegados por la voz de la inexperiencia
nos arrastramos sin pensar.
a lomos del desierto hacia las cavernas,
las huellas del peregrino me guiarán.
ningún otro cielo en la tierra
cruzóla cara al síy al no dejando condena y cadenas
del lado opuesto a la razón.
Songtekstvertaling
de ouderdom van volkeren van goddelijke afkomst
en hun vergeten waarheden
ruitvormige mazen tegen palmblad
door de radio beefde ik.
en betalen met de munt van nieuwsgierigheid
in de levering van charas,
masturbatie van vragen om gewoon te luisteren
een fluistering van zilveren draad.
verblind door de stem van onervarenheid
we kruipen zonder na te denken.
op de rug van de woestijn naar de grotten,
de voetstappen van de pelgrim zullen mij leiden.
mijn stad was dood voordat ik geboren werd.,
bloedloze volbloed.
Ik haat de lauwe roeping.
en ze zeggen dat ze hangen.
verblind door de stem van onervarenheid
we kruipen zonder na te denken.
op de rug van de woestijn naar de grotten,
de voetstappen van de pelgrim zullen mij leiden.
geen andere hemel op aarde
hij kruiste zijn gezicht naar ja en naar nee weg veroordeling en ketenen
aan de andere kant van de rede.
en de geneugten van armoede hebben overwonnen
op mijn spottende revolutie.
de geneugten van armoede hebben overwonnen
op mijn spottende revolutie.
verblind door de stem van onervarenheid
we kruipen zonder na te denken.
op de rug van de woestijn naar de grotten,
de voetstappen van de pelgrim zullen mij leiden.
geen andere hemel op aarde
hij kruiste zijn gezicht naar ja en naar nee weg veroordeling en ketenen
aan de andere kant van de rede.