Her Space Holiday — The Weight Of The World songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Weight Of The World" van Her Space Holiday.
Songteksten
It could be your southern drawl
Or how you limp when you walk
That makes me wanna say
All those things I never could
Schoolboy crush carved into wood
That fades in the rain
You were born in a baptist house
With a rusty spoon inside your mouth
The taste to go away
And when the sun comes peeking out
You work until it goes back down
The days are all the same
A baby boy strapped to your hip
And a tiny cut above your lip
That states, god doesn’t save
Everyone who buys his book
Some of us get overlooked
In a way it’s a shame
But you still walk in his light
And say the same words every night:
I pray the lord my soul to keep
What about the rest of me?
My faith can’t take the weight
Summers came and left for fall
Ten thankless years of working hard
The school bell rings the kids come home
but you still feel like you’re alone
'cause your husband holds his whiskey glass
tighter than our hero’s past
Rip those black beads off your throat
And swap them out for a knotted rope
The end is your only friend
Ears are full of rushing blood
You say the things you never could
Pray the lord that you will see
That my eyes bulge out and my body swing
'Cause now I finally understand
Jesus is like every man
He tells you what you want to hear
Until you fall in love
then he disappears
My faith couldn’t take the Weight
When the weight of the world
Falls square on your shoulders
A pin prick or miscall can somehow destroy you
We all are victims with warped expectations
When people can’t save us we suddenly hate them
So much, in fact, that we lose our grasp
on reality and responsibility
that we have to ourselves and everybody else
When the weight of the world
falls square on your shoulders
a pin prick or miscall can somehow destroy you
We all are victims with warped expectations
When people can’t save us we suddenly hate them
Songtekstvertaling
Het kan je Zuidelijke lot zijn.
Of hoe je mankt als je loopt
Daarom wil ik zeggen:
Al die dingen die ik nooit kon
Schooljongen vermalen in hout gesneden
Dat vervaagt in de regen
Je bent geboren in een baptistenhuis.
Met een roestige lepel in je mond
De smaak om weg te gaan
En wanneer de zon tevoorschijn komt
Je werkt tot het weer naar beneden gaat.
De dagen zijn allemaal hetzelfde.
Een jongetje vastgebonden aan je heup
En een kleine snee boven je lip.
Dat stelt dat god niet redt
Iedereen die zijn boek koopt
Sommigen van ons worden over het hoofd gezien.
In zekere zin is het een schande.
Maar je loopt nog steeds in zijn licht
En elke avond dezelfde woorden zeggen:
Ik bid de Heer mijn ziel te houden
En de rest van mij?
Mijn geloof kan het gewicht niet aan.
De zomers kwamen en vertrokken voor de herfst.
Tien ondankbare jaren hard werken
De schoolbel rinkelt de kinderen komen thuis
maar je voelt je nog steeds alleen.
omdat je man zijn whiskyglas vasthoudt .
strakker dan het verleden van onze held
Ruk die zwarte kralen van je keel.
En verwissel ze voor een touw.
Het einde is je enige vriend.
De oren zitten vol bloed.
Je zegt de dingen die je nooit kon zeggen.
Bid de Heer dat je zult zien
Dat mijn ogen uitpuilen en mijn lichaam schommelt
Want nu begrijp ik het eindelijk.
Jezus is als elke man.
Hij vertelt je wat je wilt horen.
Tot je verliefd wordt
dan verdwijnt hij.
Mijn geloof kon het gewicht niet aan.
Wanneer het gewicht van de wereld
Valt vierkant op je schouders
Een speldprik of een miscall kan je op een of andere manier vernietigen.
We zijn allemaal slachtoffers met kromme verwachtingen.
Als mensen ons niet kunnen redden, haten we ze opeens.
Zoveel dat we onze greep verliezen.
over realiteit en verantwoordelijkheid
dat we voor onszelf en alle anderen
Wanneer het gewicht van de wereld
valt vierkant op je schouders
een speldprik of een miscall kan je op een of andere manier vernietigen.
We zijn allemaal slachtoffers met kromme verwachtingen.
Als mensen ons niet kunnen redden, haten we ze opeens.