Henri Salvador — Le petit souper aux chandelles songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le petit souper aux chandelles" van Henri Salvador.
Songteksten
Il y avait du monde la veille
Et il restait du Cinzano
On a fini toute la bouteille
Et les sandwichs au jambonneau
Du poulet froid, y avait plus qu’une aile
Ce fut pour elle, ça va de soi
Mais le restant d' la mortadelle
Tant pis pour elle, ce fut pour moi
Et c’est ainsi que notre belle histoire a commencé
Un soir sans y penser par un petit souper
Un petit souper aux chandelles
Un petit souper tendre au coin du feu
Nous étions heureux, je regardais ses cheveux
Et les flammes allumaient des étoiles dans ses yeux
Sur le napperon de dentelle
Le cristal jetait des reflets dorés
Tant que je vivrai, jamais je n’oublierai
Le petit souper aux chandelles
Y avait l’amour, mais pas d’eau fraîche
Le frigidaire était cassé
Comme nous avions la gorge sèche
Tout l' beaujolais y a passé
Nous savourions le bonheur de vivre
On n'était pas ivre
On était bien
Comment nos lèvres se joignirent
Il faut bien l' dire
Je n’en sais rien
La brise entrant par la fenêtre
Souffla les bougies
Et je ne sus jamais si elle avait rougi
Doux petit souper aux chandelles
Doux petit souper tendre au coin du feu
Nous étions heureux, tout semblait combler nos vœux
Et la nuit protégeait le plus tendre des aveux
Jamais elle ne fut aussi belle
Que dans le moment où le feu mourait
Tant que je vivrai, jamais je n’oublierai
Le petit souper aux chandelles
Songtekstvertaling
Er waren mensen de dag ervoor.
En er was nog wat Cinzano over.
We hebben de hele fles op.
En broodjes ham
Koude kip, er was meer dan een vleugel.
Het was voor haar, natuurlijk.
Maar de rest van de mortadella
Jammer voor haar, het was voor mij.
En zo begon ons mooie verhaal.
Een nacht zonder erover na te denken bij een klein avondmaal.
Een klein diner bij kaarslicht
Een zoet avondmaal bij het vuur
We waren gelukkig, ik keek naar haar haar.
En de vlammen verlichtten de sterren in zijn ogen
Op de lace placemat
Het kristal gegoten gouden reflecties
Zolang ik leef, zal ik het nooit vergeten.
Het diner bij kaarslicht
Er was liefde, maar geen zoet water.
De koelkast was kapot.
We hadden een droge keel.
Alle beaujolais hebben daar doorgebracht.
We genoten van het geluk van het leven.
We waren niet dronken.
We waren in orde.
Hoe onze lippen zich verenigden
Het moet gezegd worden.
Geen idee.
De wind die door het raam komt
Blies de kaarsen uit.
En ik wist niet of ze bloosde.
Lieve kleine kaarslicht diner
Lieve kleine tedere maaltijd bij het vuur
We waren gelukkig, alles leek te voldoen aan onze wensen
En de nacht beschermt de zachtste biecht.
Nooit was ze zo mooi
Dat op het moment dat de brand stierf
Zolang ik leef, zal ik het nooit vergeten.
Het diner bij kaarslicht