Helrunar — Ende 1.3 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ende 1.3" van Helrunar.
Songteksten
Hinter dem Auen strzte der Grund,
Nahm sich das Verhngnis seinen wohlverdienten Leerlauf in das Innerste.
Der Nebelgnger bergab sich dem Scheinsein der Maske,
Geschleudert an den kalten, leeren Strand gesprengter Brcken.
Strukturen gemeint fr die Ewigkeit entkernt in einem Augenblick.
Und Staub. Von allen Wegen fhrt keiner mehr heim.
Wald und Hgel verstummen, zersprochen von Wiedergngern.
Wilde Sehnsucht vergiet sich ziellos lindernd,
Nur fr Momente, in Wunden, die nicht welken wollen.
Das Zimmerit, geworfen auf die Hlle, erstickt das Wachstum.
Alles ist nur bleiche Wiederkehr.
Am Anfang und am Ende steht das Nichts.
Songtekstvertaling
Achter de vlakte de grond,
De Verggnis namen zijn welverdiende nietsdoen in het diepste.
De mist Gnger daalde naar de schijn van het masker,
Geslingerd op het koude, lege strand van gebroken bruggen.
Structuren voor de eeuwigheid in een oogwenk verwijderd.
En Stof. Van alle manieren waarop niemand naar huis leidt.
Wald en Hgel vallen stil, tegengesproken door Wiedergngern.
Wild verlangen vergast doelloos verzachtend,
Alleen voor momenten, in wonden die niet willen verwelken.
De Zimmeriet, op de leegte gegooid, verstikt de groei.
Alles is slechts een bleke terugkeer.
Aan het begin en aan het eind is er niets.