Heir to Madness — Citadel of Self songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Citadel of Self" van Heir to Madness.
Songteksten
Refuge in a plastic bottle, or on TV
Or in one tiny pill that soothes and sets you so free
But look here you found just what we led you to We’re so proud, you’ve not a clue
Which you to show who, you’d like to be through
The real you is so subdued within this inner feud
To be the few and far between, who can seem
To clean their hands of this evil machine
The gears turn endlessly; just swallow your penance please
The seeds of our vanity sprout fleas of black disease
The seas wake of your stake in your face
Is laced with the last trace of our dying race
The hating, the faking, the lying, the taking
The hiding, the tithing, the fighting, denying
Pseudo concerns and phantom choices
We’re all held captive by these vacant voices
That draw you to fit, inside of this cage of chains
Where you remain to reign
Over all the lies that make your ties to all the cries inside
Besides you can’t leave the pain behind
You’ll find that all your kind is ever so blind
You and them can only pretend
To marshal the strength within to mend this coming end
Or begin to see the grin on the lips of this apocalypse
Or come to grips with this horror
Guess its snore, or war, or learn…
The feeding, the breeding, the needing is seething
The longing, the bombing, the taste for belonging
Songtekstvertaling
Toevluchtsoord in een plastic fles, of op TV
Of in een kleine pil die je kalmeert en je zo vrij maakt.
Maar kijk hier, je hebt gevonden waar we je naar hebben geleid We zijn zo trots, je hebt geen idee
Die je moet laten zien wie, je wilt er klaar mee zijn.
De echte jij is zo ingetogen in deze innerlijke vete.
Om de weinigen en ver ertussen te zijn, die kunnen lijken
Om hun handen te reinigen van deze kwaadaardige machine
De versnellingen draaien eindeloos; slik gewoon je boetedoening alsjeblieft in.
De zaden van onze ijdelheid ontsproten vlooien van zwarte ziekten
De zee wake van je staak in je gezicht
Zit vol met het laatste spoor van ons stervende ras.
Het haten, het faken, het liegen, het nemen
Het verbergen, het tienden, het vechten, ontkennen
Pseudo bezorgdheid en fantoomkeuzes
We worden allemaal gevangen gehouden door deze lege stemmen.
Dat je aantrekt in deze kooi van kettingen
Waar je blijft om te regeren
Over alle leugens die je band maken met alle kreten van binnen.
Bovendien kun je de pijn niet achterlaten.
Je zult merken dat al jouw soort zo blind is.
Jij en zij kunnen alleen maar doen alsof.
Om de kracht te bundelen om dit te herstellen.
Of beginnen de grijns op de lippen van deze apocalyps te zien.
Of deze gruwel onder de knie te krijgen
Denk aan zijn gesnurk, of oorlog, of leren.…
Het voeden, het fokken, de behoefte is ziedend
Het verlangen, het bombardement, de smaak om erbij te horen