Heaven Shall Burn — Passage of the Crane songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Passage of the Crane" van Heaven Shall Burn.
Songteksten
I was born into this terror, unsuspecting as I was
Just a lifeward child, not aware of all the misery
No idea of the blame this world already hat so shoulder
As an untold crime came down and sealed my face
No premonition of the doom impending
Now knowing of my strife for life to come
Soon gone were the years of my levity
Eleven summers before darkness fell
Keep this paper crane, one of a thousand
There never was a guilt to burden myself
My hopeless cry, it went unheard
And unlink me, you knew there were no gods to save me Still no idea of the blame this world would have to shoulder
As for one last time I bid the cranes farewell
Passing by like the timid ghosts
Summoners of a placid world
Never reaching me Masters of a peaceful life
Moving to stainless shores
Never teaching me Now I lay my aching hands to rest
As I bid my crane farewell
And I wish for an echo of my forlorn life to be your melody
See this paper crane, one of a thousand
There never was a guilt to burden myself
My hopeless cry, it went unheard
And unlink me you knew, there were no gods to save me All hope in vain, you just murdered them
Banished the crane from the meadows of this life
Songtekstvertaling
Ik ben geboren in deze angst, nietsvermoedend zoals ik was.
Gewoon een levend kind, niet bewust van alle ellende.
Geen idee van de schuld deze wereld al hoed zo schouder
Toen een ongekende misdaad neerkwam en mijn gezicht verzegelde
Geen voorgevoel van de dreigende ondergang
Nu ik weet van mijn strijd voor het toekomstige leven
Al snel verdwenen de jaren van mijn lichtzinnigheid
Elf zomers voor de duisternis viel
Hou deze papieren kraan, een van de duizend
Ik heb me nooit schuldig gevoeld.
Mijn hopeloze schreeuw, het ging ongehoord.
En maak me los, je wist dat er geen goden waren om me te redden. nog steeds geen idee van de schuld die deze wereld zou moeten dragen.
Voor de laatste keer zeg ik vaarwel tegen de kraanvogels
Voorbijkomen als de schuchtere geesten
Summoners of a placid world
Nooit bereikt mij meesters van een vredig leven
Verhuizen naar roestvrije kusten
Ik leer het me nooit meer. nu leg ik mijn pijnlijke handen om te rusten.
Als ik mijn kraanvogel vaarwel zeg
En ik wens dat een echo van mijn verloren leven jouw melodie wordt
Zie je deze papieren kraanvogel, een van de duizend
Ik heb me nooit schuldig gevoeld.
Mijn hopeloze schreeuw, het ging ongehoord.
Je wist dat er geen goden waren om me alle hoop tevergeefs te redden. je hebt ze vermoord.
De kraanvogel verbannen uit de weiden van dit leven