Heather Dale — The History of Ealdormere: Part 1 songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The History of Ealdormere: Part 1" van Heather Dale.

Songteksten

First was the wolf and the wilds and the will
And the rule of the mid-realm king
Long was the night when the wolf pack was still
in their wait for the gathering spring
Soft was the face of the deep-hidden flower
that bloomed in the whispering wood
Strong was the sight of the heaven’s red eye
when the dawn was the scarlet of blood
Then came the ship to the ice-ridden shore
that carried the northern star
Proud indeed was the banner they bore
that flew from the uppermost spar
Many a back built the citadel wall
that grew on the banks of the leer
Loud was the sounding of destiny’s call
for those with the wisdom to hear
Up leapt the spark that ignited the rain
of sententious flint and steel
Deep were the secrets the dwarf smith could name
and the cauldron of gold could reveal
Dear was their sister who guided the grails
in the lands of the easterly dawn
Steep were the banks of the river of years
when their duty was finally done
Strong is the pull of a name for your home
and a heritage all can share
Old was the wisdom the bard had once shown
who had founded the land of the hare
Thoughtful the moot and the future they saw
and the hope they agreed to declare
Gold and the pattern on history’s loom
were the threads they were measuring there
So spread the dream like a hungering flame
over Ealdormere’s towns and fields
Fated were they who would carry the name
and the weight of the champion’s steel
But for the symbols in copper and hide
that encircled their necks like a wreath
Great was their promise as Ealdormere’s pride
but their stewardship doomed to be brief
A warlord arose in the far southern land
that spoke of a northern threat
Artless the fall of his iron-clad hand
and the turns of their servitude set
Heavy the heart of the conqueror’s son
the northerner’s knew as a friend
Dark were the skies with a gathering storm
as he told them their freedom would end
Then with the heat came the summons to war
and they followed the warlord’s son
Proudly they shouldered the burdens they bore
and the praise for the battles they won
Silent the war cries and tongue-less the bards
as they toiled in the sand and the mud
Loudly their discipline spoke of the land
that whispered its name in their blood
Still their were two who embodied the north,
champions in all but name
Low burn the embers of Ealdormere’s hearth,
the seeds of a slumbering flame
Moved by her courage, they fought for the doe,
proudly they stood in her guard
Slow went that harvest and small was its yield
and for many the winter was hard
Heard from the south road the hills of the spring
with news of a tourney won
Many did wonder what summer would bring
with the conqueror’s dynasty done
Solemn that dragon proclaimed in his heart
that the law of the land should read hence
«That any who challenged the name of the north
would answer the steel of its prince.»
And so was the title of Ealdormere’s lord
assumed by the southron king
Great was the voice of the wolves of the north
who were given the freedom to sing
White were the blooms of the trillium flower
they gathered and raised in their hearts
Scarlet the bonfires that burned through the night
that were seen from the cities and farms

Songtekstvertaling

De eerste was de wolf en de wildernis en het testament.
En de heerschappij van de koning van het Middenrijk
Long was the night when the wolf pack was still
in hun wachten op de samenkomst lente
Zacht was het gezicht van de diep verborgen bloem
die in het fluisterende hout bloeide
Sterk was de aanblik van het rode oog van de hemel
toen de dageraad het scharlaken van bloed was
Toen kwam het schip naar de ijsvrije kust.
die de noordelijke ster droeg
Hoogmoedig was het vaandel dat zij droegen.
die vloog van de bovenste spar
Vele a back bouwden de citadel muur
dat groeide aan de oevers van de leer
Luid was het geluid van destiny ' s oproep
voor degenen met de wijsheid om te horen
Omhoog sprong de vonk die de regen ontbrandde
van vuursteentje en van staal
Diep waren de geheimen die de dwerg smith kon noemen
en de ketel van goud kon onthullen
Lief was hun zuster die de Graal leidde.
in het oosten van de dageraad
Steil waren de oevers van de rivier der jaren
toen hun taak eindelijk volbracht was
Sterk is de aantrekkingskracht van een naam voor uw huis
en een erfgoed dat iedereen kan delen
Oud was de wijsheid die de bard ooit had laten zien.
die het land van de Haas gesticht had
Bedachtzaam de discussie en de toekomst die ze zagen
en de hoop die ze overeenkwamen om
Goud en het patroon op het Weefgetouw van de geschiedenis
waren de draden die ze daar meetten
Dus spreid de droom als een hongerende vlam
over de steden en velden van Ealdormere
Voorbestemd waren zij die de naam zouden dragen
en het gewicht van het Staal van de kampioen
Maar voor de symbolen in koper en verbergen
die hun nekken omcirkelde als een krans.
Groot was hun belofte als Ealdormere ' s trots
maar hun rentmeesterschap is gedoemd om kort te zijn.
Er ontstond een krijgsheer in het verre zuiden.
dat sprak over een noordelijke bedreiging.
Kunstloos de val van zijn ijzeren hand
en de wending van hun dienstbaarheid
Zwaar het hart van de zoon van de Veroveraar
de noorderling wist het als een vriend.
Donker was de hemel met een samenkomende storm
hij zei dat hun vrijheid zou eindigen.
Toen kwam met de hitte de oproep tot oorlog.
en ze volgden de zoon van de krijgsheer.
Vol trots wonnen zij hun lasten.
en de lof voor de gevechten die ze wonnen
Stilte de oorlog huilt en tong-minder de baarden
als ze zwoegen in het zand en de modder
Luid hun discipline sprak over het land
dat fluisterde zijn naam in hun bloed.
Toch waren er twee die het noorden belichaamden.,
kampioenen in all but name
Verbrand de vlammen van de haard van Ealdormere.,
de zaden van een sluimerende vlam
Ontroerd door haar moed, vochten ze voor de doe.,
trots stonden ze in haar wacht.
Langzaam ging die oogst en klein was de opbrengst
en voor velen was de winter zwaar
Hoorde van de Zuidelijke weg de heuvels van de lente
met nieuws van een toernooi gewonnen
Velen vroegen zich af wat de zomer zou brengen
met de dynastie van de Veroveraar gedaan
Plechtig die draak verkondigd in zijn hart
dat de wet van het land zo moet lezen
"Dat iedereen die de naam van het noorden betwistte
zou het Staal van zijn prins beantwoorden.»
En zo was de titel van Ealdormere ' s Heer
overgenomen door de southron king
Groot was de stem van de wolven van het noorden
die de vrijheid kregen om te zingen
Wit waren de bloemen van de trilliumbloem
zij verzamelden zich en verhieven zich in hun harten.
Scarlet the bonfires that burned through the night
die werden gezien van de steden en boerderijen