Heartsounds — Until We Surrender songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Until We Surrender" van Heartsounds.
Songteksten
I know I’ll see an end to this despair, but then I’m sure it’ll start all over
again. I want to know if these years have been in vain: these months spend wasting away.
Obsessing over
the end of days or at least the impending death coming my way. Part of me feels
I’ll see
tomorrow, yet I’m not convinced it won’t feel the same. So take me to the place
I love,
where fears turn to fiction and dissolve into the space above the stars and
dust and galaxies.
Too far to ever destroy me; I’m safe from the cosmic blackened seas whose waves
cash
down on me with crushing blows of anxiety. But sometimes I wonder if things
really get
better, or does the hand of time just beat us down until we surrender?
I’ve never been so scared of waking up. These nights just never last long enough. the sun creeps
in and I deteriorate into a lonely, isolated state of existence. I hardly exist at all
until the sun
retreats and the night falls, and the shades of grey overtake me and wrap me in
a shield
of dreams.
Songtekstvertaling
Ik weet dat ik een einde zal zien aan deze wanhoop, maar dan Weet ik zeker dat het opnieuw zal beginnen.
nogmaals. Ik wil weten of deze jaren tevergeefs zijn geweest: deze maanden verspillen tijd.
Geobsedeerd door
het einde der dagen of tenminste de naderende dood die mijn kant op komt. Een deel van mij voelt
Ik zal zien.
morgen, maar ik ben er niet van overtuigd dat het niet hetzelfde zal voelen. Dus breng me naar de plek
Ik hou van,
waar angsten veranderen in fictie en oplossen in de ruimte boven de sterren en
stof en sterrenstelsels.
Te ver om me ooit te vernietigen; ik ben veilig van de kosmische Zwarte Zee wiens golven
cash
neer op mij met verpletterende slagen van angst. Maar soms vraag ik me af of dingen
echt krijgen
beter, of slaat de hand of time ons neer tot we ons overgeven?
Ik ben nog nooit zo bang geweest om wakker te worden. Deze nachten duren nooit lang genoeg. de zon kruipt
in en ik ga achteruit in een eenzame, geïsoleerde staat van bestaan. Ik besta nauwelijks.
tot de zon
trekt zich terug en de nacht valt, en de grijstinten grijpen mij en wikkelen mij in
schild
van dromen.