Harry Chapin — Sequel songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sequel" van Harry Chapin.
Songteksten
Here, she’s actin' happy
Inside her handsome home
And me, I’m flyin' in my taxi
Takin' tips, gettin' stoned
I got in town a little early
Had eight hours to kill before the show
First I thought about heading up north of the Bay
Then knew where I had to go
I thought about taking a Limousine
Or at least a fancy car
I ended up taking a taxi
'Cause that’s how I got this far
It was ten years ago and in the front seat
Drivin' stoned and feelin' no pain
Now here I am straight and sittin' in the back
Hitting 16 Parkside Lane
The driveway was the same as I remembered
And a butler came and answered the door
He just shook his head when I asked for her
And said, «She doesn’t live here anymore»
But he offered to give me the address
They were forwardin' her letters to I just took it and returned to the cabbie
And said, «I got one more fare for you»
And so we rolled back into the city
Up to a five storey old brownstone
Rang the bell that had her name on the mailbox
The buzzer said somebody’s home
And the look on her face as she opened the door
Was like an old joke told by a friend
It’d taken her ten more years but she’d found her smile
And I watched the corners start to bend
And she said, «How are you, Harry?
Haven’t we played this scene before?»
I said, «It's so good to see you now, Sue
Had to play it out just once more»
Play it out just once more
She said, «I've heard you flying high on my radio»
I answered, «It's not all it seems»
That’s when she laughed and she said, «It's better sometimes
When we don’t get to touch our dreams»
That’s when I asked her where was that actress
She said, «That was somebody else»
When I asked her why, she looked so happy now
She said, «I finally like myself, at last I like myself»
So we talked all through that afternoon
Talking about where we’d been
We talked of the tiny difference
Between endin' and startin' to begin
We talked 'cause talkin' tells you things
Like what you really are thinkin' about
But sometimes you can’t find what you’re feelin'
'Til all the words run out
So I asked her to come to the concert
She said, «No, I, I work at night»
I said, «We've gotten too damn good at leavin', Sue»
She said, «Harry, you’re right»
Don’t ask me if I made love to her
Or which one of us started to cry
Don’t ask me why she wouldn’t take the money that I left
If I answered at all, I’d lie
So I thought about her as I sang that night
And of how the circle keeps rollin' around
And of how I act as I’m facin' the footlights
And how she’s flyin' with both feet on the ground
Yes, I guess it’s a sequel to our story
From the journey 'tween Heaven and Hell
With half the time thinking of what might have been
And half thinkin' just as well
I guess only time will tell
Songtekstvertaling
Hier, ze gedraagt zich gelukkig.
In haar mooie huis.
En ik, Ik vlieg in mijn taxi
Fooien aannemen, stoned worden
Ik was een beetje vroeg in de stad.
Had acht uur te doden voor de show.
Eerst dacht ik eraan om ten noorden van de baai te gaan.
Toen wist ik waar ik heen moest.
Ik dacht eraan om een Limousine te nemen.
Of tenminste een mooie auto.
Uiteindelijk nam ik een taxi.
Want zo ben ik zo ver gekomen.
Het was tien jaar geleden en op de voorstoel
Rijden stoned en voelen geen pijn
En nu zit ik recht in de rug.
Op De 16 Parkside Lane
De oprit was hetzelfde als ik me herinnerde.
En een butler kwam en deed de deur open.
Hij schudde zijn hoofd toen ik om haar vroeg.
En zei: "ze woont hier niet meer.»
Maar hij bood me het adres aan.
Ze brachten haar brieven naar me toe en keerden terug naar de taxichauffeur.
En zei :" Ik heb nog een klant voor je.»
En dus rolden we terug de stad in.
Tot een vijf verdiepingen oude brownstone
Belde aan met haar naam op de brievenbus.
De zoemer zei dat er iemand thuis is.
En de blik op haar gezicht toen ze de deur opende
Was als een oude grap verteld door een vriend
Het duurde nog tien jaar, maar ze had haar glimlach gevonden.
En ik zag hoe de hoeken begonnen te buigen.
En ze zei: "Hoe gaat het, Harry?
Hebben we deze scène niet eerder gespeeld?»
Ik zei, "Het is zo goed je nu te zien, Sue
Ik moest het nog één keer uitspelen.»
Speel het nog een keer uit.
Ze zei: "Ik heb je hoog horen vliegen op mijn radio»
Ik antwoordde: "Het is niet alles wat het lijkt»
Toen lachte ze en zei:
Als we onze dromen niet kunnen aanraken»
Toen vroeg ik haar waar die actrice was.
Ze zei, " dat was iemand anders»
Toen ik haar vroeg waarom, zag ze er nu zo gelukkig uit.
Ze zei: "Ik vind mezelf eindelijk leuk, eindelijk vind ik mezelf leuk»
We hebben de hele middag gepraat.
Praten over waar we waren geweest
We hadden het over het kleine verschil.
Tussen endin ' en beginnen te beginnen
We hebben gepraat omdat praten je dingen vertelt.
Zoals waar je echt aan denkt.
Maar soms kun je niet vinden wat je voelt.
Tot alle woorden op zijn.
Dus vroeg ik haar om naar het concert te komen.
Ze zei: "nee, ik werk' s nachts. »
Ik zei, "We zijn te goed geworden in vertrekken, Sue»
Ze zei: "Harry, je hebt gelijk.»
Vraag me niet of ik met haar gevreeën heb.
Of wie van ons begon te huilen
Vraag me niet waarom ze het geld dat ik achterliet niet zou aannemen.
Als ik zou antwoorden, zou ik liegen.
Dus ik dacht aan haar toen ik die avond zong.
En hoe de cirkel steeds ronddraait
En hoe ik me gedraag als ik voor de voetlicht sta
En hoe ze vliegt met beide voeten op de grond
Ja, ik denk dat het een vervolg is op ons verhaal.
Van de reis tussen hemel en hel
Met de helft van de tijd denken aan wat had kunnen zijn
En half nadenken net zo goed
Alleen de tijd zal het leren.