Hank Snow — That Pioneer Mother of Mine songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "That Pioneer Mother of Mine" van Hank Snow.
Songteksten
Somewhere out there on the prairie alone my guardian angel devine
Is there at rest somewhere in the west that pioneer mother of mine
I’d give all I own today if someone would guide my way
To that hallowed spot where she’s sleeping that pioneer mother of mine.
There is nothing left of her busy life
But the things she made when her days were full
A couple of rugs on the kitchen floor
And an afagan knitted out of bits of wool.
Her garden has a deserted look
And the weeds show up in the sunshine smile she is dead
And the things she fought run wild
And you stop and think was her life worth while.
But if you had known as well as I knew
The quiet good and the helping hand
And the neighborly warm big heart of hers
I think you would really understand.
That not all the people that we call great
Are really greatest in the end
And perhaps the finest thing in life
Is a homely common every day friend.
So the little life with the homely tasks
Has worked it’s pattern and so goes on What if the weeds grow rank again
And what if the flowers are dead and gone.
Ah, the little woman of small account
With the cheerful smile on her brave old face will never die
For the tide of years will produce her like to take her place.
I’d give all I own today if someone would guide my way
To that hallowed spot where she’s sleeping that pioneer mother of mine…
Songtekstvertaling
Ergens op de prairie alleen mijn beschermengel devine
Is er ergens in het westen die pionier moeder van mij
Ik zou alles geven wat ik vandaag bezit als iemand mij de weg zou wijzen.
Naar die heilige plek waar ze die pionier moeder van me slaapt.
Er is niets meer over van haar drukke leven.
Maar de dingen die ze maakte toen haar dagen vol waren
Een paar tapijten op de keukenvloer
En een afagan gebreid uit stukjes wol.
Haar tuin heeft een verlaten blik.
En het onkruid verschijnt in de zonneschijn lach ze is dood
En de dingen die ze vocht liepen wild
En jij denkt dat haar leven de moeite waard was.
Maar als je het zo goed had geweten als ik wist
De Stille goede en de helpende hand
En het warme hart van haar buren.
Ik denk dat je het echt zou begrijpen.
Dat niet alle mensen die wij groot noemen
Zijn echt geweldig op het einde
En misschien wel het mooiste in het leven.
Is elke dag een gewone vriend.
Dus het kleine leven met de huiselijke taken
Heeft gewerkt het patroon en zo gaat verder wat als het onkruid weer in rang toenemen
En wat als de bloemen dood zijn en weg.
Ah, de kleine vrouw met een kleine rekening
Met de vrolijke glimlach op haar dappere, oude gezicht zal ze nooit sterven.
Voor de vloed van jaren zal ze haar plaats willen innemen.
Ik zou alles geven wat ik vandaag bezit als iemand mij de weg zou wijzen.
Naar die heilige plek waar ze slaapt die pionier moeder van me…