Hank Snow — Patanio, the Pride of the Plains songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Patanio, the Pride of the Plains" van Hank Snow.
Songteksten
You look at this picture with a wondering eye
And then at the arrow that hangs by it’s side
They tell a story for you know there is one
With the name of Patanio the story begun
I’ll tell you a story that will thrill you, I know
Of a horse that I owned down in New Mexico
Swift as an antelope and black as a crow
A star on his forehead as white as the snow
His hair like a lady was glossy and fine
He was restless and proud but so gentle and kind
His arched neck was hidden by a thick, flowing mane
And they called him Patanio, the pride of the plains
The country was new and the settlers were scarce
And the Indians on the warpath were savage and fierce
Scouts were sent out every day from the post
But they never came back so we knew they were lost
One day said the captain, someone he must go For help to the border at New Mexico
A dozen brave fellows right away answered yeah
But the captain he spied me a-standing right near
Patanio beside me, his nose in my hand
Said the captain, your horse is the best in the land
You’re good for the ride and the lightest man here
On the back of that mustang you’ve nothing to fear
So proud of my horse that I answered, you know
Patanio and I both so willing to go For speed and endurance I’ll trust to the blind
Patanio will carry my life on his back
Then they all took my hand and I mounted my horse
Rode down the dark pathway and I turned his head horth
Pat struck a trot and he kept it all night
Till just as the east was beginning to light
He answered the touch with a toss of his head
His black body lengthened and forward he sped
We were beating the redskins and the story was plain
When the arrows fell round us like showers of rain
We were leaving the redskins and the story was plain
When sudden in my leg that I felt a great pain
The blood it gushed forth from Patanio’s side
But he never once shortened his powerful stride
Patanio, poor fellow, I knew he was hurt
But still he dashed forward and into the fort
For many a fine horse I have passed on the range
But none like Patanio the pride of the plain
Songtekstvertaling
Je kijkt naar deze foto met een benieuwd oog
En dan bij de pijl die aan zijn zijde hangt
Ze vertellen een verhaal want je weet dat er een is
Met de naam Patanio begon het verhaal
Ik zal je een verhaal vertellen dat je zal opwinden, ik weet het.
Van een paard dat ik bezat in New Mexico
Zo snel als een antilope en zwart als een kraai
Een ster op zijn voorhoofd zo wit als de sneeuw
Zijn haar was glanzend en mooi.
Hij was rusteloos en trots, maar zo zacht en vriendelijk.
Zijn gebogen nek was verborgen door een dikke, stromende manen.
En ze noemden hem Patanio, de trots van de vlakten.
Het land was nieuw en de kolonisten waren schaars.
En de Indianen op het oorlogspad waren woest en woest.
Er werden elke dag verkenners gestuurd vanaf de post.
Maar ze kwamen nooit terug, dus we wisten dat ze verloren waren.
Op een dag zei de kapitein, iemand die hij moet gaan voor hulp naar de grens in New Mexico
Een dozijn dappere mannen antwoordden meteen.
Maar de kapitein zag me staan.
Patanio naast me, zijn neus in mijn hand
Zei de kapitein, uw paard is de beste in het land
Je bent goed voor de rit en de lichtste man hier.
Op de achterkant van die mustang heb je niets te vrezen.
Zo trots op mijn paard dat ik antwoordde, Weet je
Patanio en ik zijn zo bereid om te gaan voor snelheid en uithoudingsvermogen ik vertrouw op de blinden
Patanio zal mijn leven op zijn rug dragen.
Toen namen ze allemaal mijn hand en ik bereed mijn paard
Reed over het donkere pad en ik draaide zijn hoofd horth
Pat sloeg een trot en hij hield het de hele nacht
Tot net toen het Oosten begon te branden.
Hij beantwoordde de aanraking met een worp van zijn hoofd
Zijn zwarte lichaam werd verlengd en naar voren ging hij
We versloegen de redskins en het verhaal was duidelijk
Toen de pijlen om ons heen vielen als regenbuien
We verlieten de redskins en het verhaal was duidelijk
Toen plotseling in mijn been dat ik een grote pijn voelde
Het bloed dat het uit Patanio ' s zijde stroomde.
Maar hij heeft nooit zijn krachtige stap ingekort.
Patanio, arme kerel, ik wist dat hij gewond was.
Maar toch rende hij naar voren en het fort in.
Voor velen een mooi paard heb ik over de schietbaan
Maar niemand zoals Patanio de trots van de vlakte