Hands Like Houses — Wisteria songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wisteria" van Hands Like Houses.
Songteksten
And this is where we fall
Sleepers scattered in the soil
A finger deep, dragged through the ground
A blessed thought in harrowed halls
We could think of nothing else
Than what our patch of earth contained
Reminded by our dirt-stained clothes
Of planted possibility
In tender ground, as bare as birth
A shoot emerged from beneath the earth
Mary, Mary
Tell me how your garden grows
Tell me what it takes to come alive
To see what you have sown
Because I’ve grown into the ground
And there are branches in my bones
I am overgrown
I am overgrown
Between two branches, a rope and tire we cast
Between two worlds, each one higher than the last
I chose the air, chose higher still and left an Eden found
But in abandon, lost my grip, and shattered, chose the ground
In unkept chaos, as bare as birth
A garden, grey of tangled earth
Mary, Mary
Tell me how your garden grows
Tell me what it takes to come alive
To see what you have sown
Because I’ve grown into the ground
And there are branches in my bones
I am overgrown
I’ve been lying here too long
The branches pushing me apart where weakness showed
Then September swept the overcast aside
Dusted off the winter’s curse
As she cut me through like knives
She whistled proudly her season’s song
And showed me that I was alive all along
Mary, Mary
Tell me how your garden grows
Tell me what it takes to come alive
To see what you have sown
Because I’ve grown into the ground
And there are branches in my bones
I am overgrown
I am overgrown
Songtekstvertaling
En hier vallen we.
Slapers verspreid in de grond
Een vinger diep, door de grond gesleept
Een gezegende gedachte in de hal
We konden niets anders bedenken.
Dan wat onze aarde bevatte.
Herinnerd aan onze vuile kleren.
Van aangeplante mogelijkheid
In tedere grond, zo kaal als de geboorte
Een schot kwam van onder de aarde.
Mary, Mary
Vertel me hoe je tuin groeit.
Vertel me wat er nodig is om tot leven te komen.
Om te zien wat jullie gezaaid hebben.
Omdat ik in de grond ben gegroeid.
En er zitten takken in mijn botten.
Ik ben overwoekerd.
Ik ben overwoekerd.
Tussen twee takken, een touw en een band.
Tussen twee werelden, elk hoger dan de laatste.
Ik koos voor de lucht, koos nog hoger en liet een Eden gevonden achter.
Maar in de steek gelaten, verloor mijn grip, en verbrijzeld, koos de grond
In ongerepte chaos, zo kaal als de geboorte
Een tuin, grijs van verwarde aarde
Mary, Mary
Vertel me hoe je tuin groeit.
Vertel me wat er nodig is om tot leven te komen.
Om te zien wat jullie gezaaid hebben.
Omdat ik in de grond ben gegroeid.
En er zitten takken in mijn botten.
Ik ben overwoekerd.
Ik lig hier al te lang.
De takken die me uit elkaar duwden waar zwakte toonde
Toen veegde September de bewolkte weg
Afgestoft van de vloek van de winter
Ze sneed me door als messen.
Ze floot trots haar seizoenslied
En liet me zien dat ik de hele tijd leefde.
Mary, Mary
Vertel me hoe je tuin groeit.
Vertel me wat er nodig is om tot leven te komen.
Om te zien wat jullie gezaaid hebben.
Omdat ik in de grond ben gegroeid.
En er zitten takken in mijn botten.
Ik ben overwoekerd.
Ik ben overwoekerd.