Hands Like Houses — A Clown and His Pipe songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Clown and His Pipe" van Hands Like Houses.
Songteksten
There’s better ways for us to waste our days,
Than returning stares that we borrowed for too long.
For too long, swallowed up by an empty page.
What starvation feeds you, devourer
Of the words of a thousand authors and poets, alike?
Wells have emptied to whet your thirst,
So I’ll shake out to the last, a drop of fluency
To carve ink into these precious words,
To dedicate a thought in desperation.
We could light a fire and forge a silver tongue.
Drawn beneath our blunt remarks,
Fashioned from all of our meaningless change.
What would it take, to pry these ragged teeth, to tear these jaws apart?
What would it prove, to wrench them from my heels, to shed them from my heart?
Swallowing swords, sharpened by turning cheeks between blows.
I feel this is better left a performers art.
It’s a narrow throat that keeps a razor’s edge from the heart.
I’d rather not speak in tongues.
But I’ll take every breath — I’ll make every breath a piper, charming flames,
Singing and dancing, out from their smouldering bed.
Swallow the pen, devour the sword.
Inhale the proverbs whole.
Spinning on static, gouged before the peak.
In this chaos of frequencies it’s so hard to speak.
This noise is nameless,
Stumbling like a beggar,
Desperate for some kind of change.
Songtekstvertaling
Er zijn betere manieren om onze dagen te verspillen.,
Dan terug te keren blikken die we te lang geleend hebben.
Te lang opgeslokt door een lege pagina.
Welke honger voedt u, verslindster
Van de woorden van duizend schrijvers en dichters, gelijk?
Putten zijn leeggepompt om je dorst te lessen.,
Dus ik schud tot het laatste uit, een beetje vloeiend
Om inkt in deze kostbare woorden te snijden,
Om een gedachte te wijden in wanhoop.
We kunnen een vuur aansteken en een zilveren tong smeden.
Onder onze botte opmerkingen,
Gemaakt van al onze betekenisloze verandering.
Wat zou er nodig zijn om deze tanden te wrikken, om deze kaken uit elkaar te trekken?
Wat zou het bewijzen, om ze van mijn hielen te rukken, om ze uit mijn hart te werpen?
Zwaarden inslikken, geslepen door wangen tussen de slagen te draaien.
Ik denk dat dit beter is om een uitvoerende kunst achter te laten.
Het is een smalle keel die de rand van een scheermes uit het hart houdt.
Ik spreek liever niet in tongen.
Maar ik neem elke ademteug-ik maak elke ademteug een piper, charmante vlammen,
Zingen en dansen, uit hun smeulende bed.
Slik de pen in, verslind het zwaard.
Adem de spreekwoorden in.
Draaiend op statisch, gepiept voor de piek.
In deze chaos van frequenties is het zo moeilijk om te spreken.
Dit geluid is naamloos,
Strompelend als een bedelaar,
Wanhopig op zoek naar verandering.