Habeas Corpus — Todo Se Derrumbó songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Todo Se Derrumbó" van Habeas Corpus.
Songteksten
Recuerdo aquel día gris en que todo empezó a ser como nunca debió ser.
Entonces no, yo no lo supe ver. No supe decir nada ni que se tiene que hacer.
Fue un día de esos que todo se tiñe con la niebla, se borra la sonrisa,
se dibuja la tristeza.
Fue un día en que enmudecieron de golpe las palabras dejando en evidencia lo macabra que es la vida.
Todo fue tan deprisa, todo se derrumbó.
No tuve ni siquiera tiempo de decirte adiós.
Recuerdo que tu voz tembló dejando paso al silencio más atroz.
La habitación enmudeció, la oscuridad se adueñó de cada rincón.
Nunca hubiese creído que pudiera haber nada capaz de ahuyentar el brillo que
hubo en tu mirada.
Y ahora que la esperanza naufraga por la angustia, daría mi vida por hacer
invisible su estigma.
Todo fue tan deprisa, todo se derrumbó.
No tuve ni siquiera tiempo de decirte adiós.
Desde aquel día nada es igual, tu sonrisa no volverá.
Desde aquel día ya nada es igual, que puede haber que duela más.
Todo fue tan deprisa, todo se derrumbó.
No tuve ni siquiera tiempo de decirte adiós.
Fue tan terrible nuestro adiós.
Fue tan terrible aquel adiós…
(Gracias a Adrián López por esta letra)
Songtekstvertaling
Ik herinner me die grijze dag toen alles begon te zijn zoals het nooit had moeten zijn.
Dan nee, ik kon het niet zien. Ik wist niet wat ik moest zeggen of wat ik moest doen.
Het was een van die dagen dat alles wordt bevlekt met de mist, de glimlach wordt gewist,
je tekent verdriet.
Het was een dag waarop woorden plotseling werden gedempt, onthullend hoe macaber het leven is.
Alles ging zo snel, dat alles instortte.
Ik had niet eens tijd om afscheid te nemen.
Ik herinner me dat je stem trilde toen je toegaf aan de meest gruwelijke stilte.
De kamer werd gedempt, de duisternis nam elke hoek over.
Ik had nooit gedacht dat er iets zou zijn dat de helderheid weg zou kunnen drijven dat
er was in je ogen.
En nu die hoop is weggeworpen door angst, zou ik mijn leven geven om te doen
onzichtbaar hun stigma.
Alles ging zo snel, dat alles instortte.
Ik had niet eens tijd om afscheid te nemen.
Omdat die dag niets meer hetzelfde is, zal je glimlach niet terugkeren.
Omdat die dag niets meer hetzelfde is, kan het meer pijn doen.
Alles ging zo snel, dat alles instortte.
Ik had niet eens tijd om afscheid te nemen.
Het was zo verschrikkelijk ons afscheid.
Het was zo verschrikkelijk dat vaarwel…
(Dank aan Adrian Lopez voor deze brief)