Guilherme Arantes — A cara e a coragem songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A cara e a coragem" van Guilherme Arantes.
Songteksten
Sair só com a cara e a coragem
Da casa dos pais
P’ra minha cabeça era barra pesada
Eu não quis
Deixar lá na sala burguesa o meu piano burguês
E uma radiovitrola, santuário dos meus iê iê iês
Eu tinha pavor de um dia ter
Que parar de sonhar
P’ra poder pagar o aluguel e p’ra me sustentar
E perder regalias que os velhos me punham nas mãos
P’ra as minhas idéias serem retalhadas sem discussão
Bastou um emprego a me impor socialmente
E uma conta bancária suficiente
Pra eu ter, então, liberdade e o respeito geral
Que diálogo é esse que tem preço e se vende?
Eu quero é saber se a minha mãe me entende
Após eu comprar meu diploma de filho ideal
Eu fui projetado por eles pra ser o maior
Um prêmio Nobel, um filósofo, um embaixador
O menino brilhante e precoce que eles viam em mim
Nunca admitiram ter idéias tão próprias assim
E há muitos anos eu sofro tentando explicar
Que o meu caminho escolhido eles têm de aceitar
Podiam ter dado uma força, já que eu era incapaz
De sair para o mundo com uma mão na frente, outra atrás
Bastou um emprego a me impor socialmente…
Songtekstvertaling
Kom alleen naar buiten met het gezicht en de moed
Van het huis van de ouders.
M ' n hoofd was zwaar.
Ik wilde het niet.
Laat mijn burgerlijke piano daar in de burgerlijke kamer.
And a radiovitrola, sanctuary of my ye ye
Ik was doodsbang dat op een dag
Wat te stoppen met dromen
P 'ra kan de huur betalen en P' ra steunt me.
En verlies de voordelen die de oude mensen in mijn handen leggen.
Om mijn ideeën te versnipperen zonder discussie.
Eén baan was genoeg om mezelf sociaal op te dringen.
En een voldoende bankrekening
Voor mij dus vrijheid en algemeen respect.
Welke dialoog is dit die geprijsd en verkocht wordt?
Ik wil weten of mijn moeder me begrijpt.
Nadat ik mijn ideale zoon diploma heb gekocht
Ik ben door hen ontworpen om de grootste te zijn.
Een Nobel prijs, een filosoof, een ambassadeur
De slimme en vroegrijpe jongen die ze in me zagen.
Ze gaven nooit toe dat ze zulke eigen ideeën hadden.
En vele jaren lijd ik aan het proberen uit te leggen
Dat mijn gekozen pad ze moeten accepteren
Ze hadden een kracht kunnen geven, omdat ik niet in staat was.
Om de wereld in te gaan met de ene hand voor, de andere achter
Eén baan was genoeg om mezelf sociaal op te dringen.…