ГРОТ — Время или ты songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Время или ты" van ГРОТ.
Songteksten
Корабли не вернулись, моряки, что на них, погибли рано.
Под обломками вёсел и досок, пряталась горькая данность.
Не вернулись и путники с гор, там только исполнилось 30.
Они стали гранитным камнем, в память былых экспедиций.
Не вернулись солдаты, они стали туманом вечерним.
Из паутины дорог и тропинок позавчера не вернулся кочевник.
Больной не вышел из комы, там горе сменит счастье.
Но таков закон мироздания, Бог беспристрастен.
Мы летим прям к смерти, от рождения сиюминутно.
То что мы называем веками, для него лишь короткое утро.
Я открываю окна, пусть греет свет в моем доме.
Дай сил принять уготованное, принять это в полном объёме.
Не вернется былое, не вернется то, что нас сделало ближе.
Не вернутся герои из детства, и вдохновение прочитанных книжек.
Прошлое будто болото, задержишься и оно тебя травит.
Утри слезы и дальше в путь, всё это там и оставив.
Мы можем быть живы только сейчас.
Никто не надышится про запас.
Игра в перегонки, замешкался - остыл.
Не принимается ничья, время или ты.(х2)
Дни минувшие, как фотографии.
Остаются вовек неизменными.
Образы на страницах альбомов, то что в бараках - военнопленные.
Никому не исправить картинку, во вчера не вести коррективы.
Никому не укрыться от вечности, от прицела её объектива.
Это я по перрону бегу, за растворившимися поездами.
Это моя нелепая схватка, с необратимостью опозданий.
Это я возле гроба, я кладу в него вместе с молчанием.
Свой букет из несказанных вовремя слов и невыполненных обещаний.
Господин или пешка, американец или осетин.
День прошел, а на счетчике каждого, без исключения минус один.
Еще один кадр отснят, щелчок затвора, как плеть.
Срываюсь в голу, боюсь, до фоток себе самому не успеть.
Меня нет на снимке перрона, машинисты не ждут, у них график.
Я бегу через жизнь, и рассыпаюсь на миллион фотографий.
Либо пешком по остывшей золе, либо по углям бегом.
Меня нет на снимке перрона, я запрыгнул в последний вагон.
Мы можем быть живы только сейчас.
Никто не надышится про запас.
Игра в перегонки, замешкался - остыл.
Не принимается ничья, время или ты.(х2)
Songtekstvertaling
De schepen kwamen niet terug en de matrozen stierven vroeg.
Onder het wrak van riemen en planken, was een bittere realiteit verborgen.
De reizigers uit de bergen kwamen ook niet terug, ze zijn daar net 30 geworden.
Ze werden een granieten steen, ter nagedachtenis aan vroegere expedities.
De soldaten kwamen niet terug, ze werden ' s avonds mist.
De nomad is eergisteren niet teruggekeerd van het web van wegen en paden.
De patiënt kwam niet uit de coma, waar verdriet het geluk zal vervangen.
Maar dit is de wet van het universum, God is onpartijdig.
We vliegen direct naar de dood, vanaf de geboorte.
Wat wij eeuwen noemen is slechts een korte ochtend voor hem.
Ik open de ramen, laat het licht warm in mijn huis.
Geef ons de kracht om te accepteren wat we hebben voorbereid, om het volledig te accepteren.
Het verleden zal niet terugkeren, de dingen die ons dichter maakten zullen niet terugkeren.
De personages uit de kindertijd en de inspiratie van de boeken die je leest zullen niet terugkeren.
Het verleden is als een moeras, je blijft laat en het vergiftigt je.
Veeg je tranen weg en ga verder, en laat alles daar achter.
We kunnen nu alleen nog leven.
Niemand ademt te veel in reserve.
Spel van Stokerij, aarzelde-afgekoeld.
Niemand, tijd, of je wordt geaccepteerd.(x2)
Dagen voorbij, zoals foto ' s.
Ze blijven voor altijd onveranderd.
Beelden op de pagina ' s van albums, het feit dat in de barakken-krijgsgevangenen.
Niemand kan het beeld corrigeren, en niemand kan in het verleden aanpassingen maken.
Niemand kan ontsnappen uit de eeuwigheid, uit het zicht van zijn lens.
Dit ben ik op het perron, voor de opgeloste treinen.
Dit is mijn belachelijke gevecht, met de onomkeerbaarheid van te laat komen.
Dit ben ik bij de doodskist, ik stop het in de stilte.
Je eigen boeket van onuitgesproken woorden en onvervulde beloften.
Meester of pion, Amerikaans of Ossetisch.
De dag is voorbij, en op de toonbank van ieder, zonder uitzondering, min één.
Nog een schot, de sluiter klikt als een zweep.
Ik breek in een doel, Ik ben bang dat ik zelf niet bij de foto ' s kan komen.
Ik sta niet op de foto van het platform, de chauffeurs wachten niet, ze hebben een schema.
Ik loop door het leven, en ik stort in een miljoen foto ' s.
Te voet over de koude as, of op de kolen die lopen.
Ik sta niet op de foto van het perron, ik sprong in de laatste auto.
We kunnen nu alleen nog leven.
Niemand ademt te veel in reserve.
Spel van Stokerij, aarzelde-afgekoeld.
Teken, tijd, of je wordt niet geaccepteerd. (x2)