Григорий Лепс — Райские яблоки songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Райские яблоки" van Григорий Лепс.
Songteksten
Припев:
Я когда-то умру — мы когда-то всегда умираем, —
Как бы так угадать, чтоб не сам — чтобы в спину ножом:
Убиенных щадят, отпевают и балуют раем, —
Не скажу про живых, а покойников мы бережем.
В грязь ударю лицом, завалюсь покрасивее набок,
И ударит душа на ворованных клячах в галоп.
В дивных райских садах наберу бледно-розовых яблок.
Жаль, сады сторожат и стреляют без промаха в лоб.
Прискакали — гляжу — пред очами не райское что-то:
Неродящий пустырь и сплошное ничто — беспредел.
И среди ничего возвышались литые ворота,
И огромный этап — тысяч пять — на коленях сидел.
Как ржанет коренной! Я смирил его ласковым словом,
Да репьи из мочал еле выдрал и гриву заплел.
Седовласый старик слишком долго возился с засовом —
И кряхтел и ворчал, и не смог отворить — и ушел.
Припев:
Я когда-то умру — мы когда-то всегда умираем, —
Как бы так угадать, чтоб не сам — чтобы в спину ножом:
Убиенных щадят, отпевают и балуют раем, —
Не скажу про живых, а покойников мы бережем.
И измученный люд не издал ни единого стона,
Лишь на корточки вдруг с онемевших колен пересел.
Здесь малина, братва, — нас встречают малиновым звоном!
Все вернулось на круг, и распятый над кругом висел.
Всем нам блага подай, да и много ли требовал я благ?
Мне — чтоб были друзья, да жена — чтобы пала на гроб, —
Ну, а я уж для них наберу бледно-розовых яблок.
Жаль, сады сторожат и стреляют без промаха в лоб.
Я узнал старика по слезам на щеках его дряблых:
Это Петр Святой — он апостол, а я — остолоп.
Вот и кущи-сады, в коих прорва мороженных яблок.
Но сады сторожат — и убит я без промаха в лоб.
И погнал я коней прочь от мест этих гнилых и зяблых, —
Кони просят овса, но и я закусил удила.
Вдоль обрыва с кнутом по-над пропастью пазуху яблок
Для тебя привезу: ты меня и из рая ждала!
Припев:
Я когда-то умру — мы когда-то всегда умираем, —
Как бы так угадать, чтоб не сам — чтобы в спину ножом:
Убиенных щадят, отпевают и балуют раем, —
Не скажу про живых, а покойников мы бережем.
Я когда-то умру — мы когда-то всегда умираем, —
Как бы так угадать, чтоб не сам — чтобы в спину ножом:
Убиенных щадят, отпевают и балуют раем, —
Не скажу про живых, а покойников мы бережем.
Songtekstvertaling
Chorus:
Ik zal ooit sterven., —
Hoe zou je dat kunnen raden, zodat je jezelf niet in de rug steekt met een mes?:
De doden worden gespaard, begraven en verwend met het paradijs., —
Ik zeg niets over de levenden, maar we beschermen de doden.
Ik sla m 'n gezicht in de modder en val mooier op m' n zij.,
En de ziel zal in galop toeslaan op gestolen knollen.
In de wonderlijke tuinen van het paradijs zal ik lichtroze appels verzamelen.
Het is jammer dat de tuinen worden bewaakt en neergeschoten zonder een misser in het voorhoofd.
Reed-ik kijk-voor de ogen van niet het paradijs iets:
Ongeboren woestenij en niets-wetteloosheid.
En in het midden van niets steeg een gips poort,
En een enorm podium — vijfduizend-zat op zijn schoot.
Hoe de wortel huilt! Ik vernederde hem met een vriendelijk woord.,
Ja, de burrs van de washandjes scheurden er nauwelijks uit en vlechten zijn manen.
De grijsharige oude man had te lang gewacht met de bout. —
En hij gromde en mopperde en kon niet meer open en links.
Chorus:
Ik zal ooit sterven., —
Hoe zou je dat kunnen raden, zodat je jezelf niet in de rug steekt met een mes?:
De doden worden gespaard, begraven en verwend met het paradijs., —
Ik zeg niets over de levenden, maar we beschermen de doden.
En de uitgeputte mensen zeiden geen kreet.,
Alleen op z 'n spleet terwijl z' n knieën bewogen.
Hier frambozen, Bratva ... we worden begroet met een karmozijnrode ring!
Alles keerde terug naar de cirkel, en de gekruisigde hing over de cirkel.
Geef ons allemaal goede dingen, en hoeveel goed heb ik gevraagd?
Voor mij-dat er vrienden waren, en de vrouw-die op een doodskist viel, —
Ik zal wat lichtroze appels voor ze halen.
Het is jammer dat de tuinen worden bewaakt en neergeschoten zonder een misser in het voorhoofd.
Ik herkende de Oude man aan de tranen op zijn slappe wangen.:
Dit is Sint Petrus-hij is een apostel, en ik ben een dwaas.
Hier zijn de tabernakels-tuinen, waarin veel bevroren appels.
Maar de tuinen worden bewaakt-en ik werd gedood zonder een misser in het hoofd.
En ik dreef de paarden weg van deze rotte en koude plaatsen., —
De paarden vragen om haver, maar ik ook.
Langs de klif met een whip po-nad catcher boezem appels
Je hebt op me gewacht vanuit het paradijs.
Chorus:
Ik zal ooit sterven., —
Hoe zou je dat kunnen raden, zodat je jezelf niet in de rug steekt met een mes?:
De doden worden gespaard, begraven en verwend met het paradijs., —
Ik zeg niets over de levenden, maar we beschermen de doden.
Ik zal ooit sterven., —
Hoe zou je dat kunnen raden, zodat je jezelf niet in de rug steekt met een mes?:
De doden worden gespaard, begraven en verwend met het paradijs., —
Ik zeg niets over de levenden, maar we beschermen de doden.