Gregorian — The Forest songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Forest" van Gregorian.
Songteksten
Each time the bell tolls
I feel inner change
Crossing the bridge
From the weak to the tainted
There we will meet with the true sires of her
Calling up spirits of love and desire
Slip through the dark
As my bones turn to rust
For there’s nothing to keep me From what I’ve become.
Let the darkness
Keep my secret
Will she hold me Till the dead of night
Till the fall of might.
Punish me now
For my world is surrounded
With inkblots of madness
and cold empty halls.
Will the forest fold me in her wings
Keep me silent strike the daemon within
Find my solace in her weary arms
Then I will be saved by the night
No longer slave to my mind
Sweet redemption
Suffer the screams as I walk through this land
Suffer the empty regret by my hand
Conquer the mountains I moulded with tears
Retrace catastrophe now burning clear
Punish me now
As my bones turn to rust
For there’s nothing to save me From what I’ve become.
Will the forest fold me in her wings
Keep me silent strike the daemon within
Find my solace in her weary arms
Then I will be saved by the night
No longer slave to my mind
I will be saved by the night
No longer slave to my mind
Sweet redemption
Songtekstvertaling
Elke keer als de bel luidt
Ik voel innerlijke verandering
Over de brug
Van de zwakken tot de bedorven
Daar zullen we de ware zusters van haar ontmoeten.
Het oproepen van geesten van liefde en verlangen
Glip door het donker
Als mijn botten roesten
Want er is niets om me te weerhouden van wat ik geworden ben.
Laat de duisternis
Hou mijn geheim.
Zal ze me vasthouden tot het midden van de nacht
Tot de val van de macht.
Straf me nu.
Want mijn wereld is omsingeld
Met inktvlekken van waanzin
en koude lege gangen.
Zal het bos me vouwen in haar vleugels
Hou me stil sla de daemon binnen in
Vind mijn troost in haar vermoeide armen
Dan zal ik gered worden door de nacht
Geen slaaf meer van mijn geest
Zoete verlossing
Lijd het geschreeuw terwijl ik door dit land loop
Lijd de lege spijt door mijn hand
Overwin de bergen die ik gevormd heb met tranen
Hertraceer de catastrofe nu brandend helder
Straf me nu.
Als mijn botten roesten
Want er is niets om me te redden van wat ik geworden ben.
Zal het bos me vouwen in haar vleugels
Hou me stil sla de daemon binnen in
Vind mijn troost in haar vermoeide armen
Dan zal ik gered worden door de nacht
Geen slaaf meer van mijn geest
Ik zal gered worden door de nacht
Geen slaaf meer van mijn geest
Zoete verlossing