Гражданская оборона — Парадокс songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Парадокс" van Гражданская оборона.
Songteksten
Бензином пахнет весна и мыло,
А одинокие добровольцы
Из амбразуры своих величий
Плюют на мир пузыристой злобой.
Я спрячу тело под занавеской
Как совокупность зловещих знаков
Как превеликую добродетель
Возненавидеть себя, как брата.
Завидуя тем,
Кто громче пернет,
Кто дальше плюнет,
Кто выше вздернет.
Больнее клюнет.
Земля смердит до самых звезд,
Никому не бывать молодым.
Кипит движение в помойной яме
Комично вскрикнув, сгорела лампа.
Ты сделай вид, будто все нормально.
Мол, ничего не случилось вовсе.
Захлопни ставни, поешь пельмени,
Скрути веревочку между пальцев,
Сними ресницами копоть мысли,
Вперед, товарищ, шагай смелее!
Воздушный шарик искал колючку.
Смешной юродивый тихо плакал
На фоне красочных декораций,
На фоне массовых наблюдений.
В домах величия увязли пальцы
Потом шлагбаум закрыл дорогу
Мне сообщили, что все — подонки.
Я согласился и засмеялся.
Завидуя тем,
Кто громче пернет,
Кто дальше плюнет,
Кто выше вздернет.
Больнее и подлее клюнет.
Ведь Земля смердит до самых звезд,
Никому не бывать молодым.
Songtekstvertaling
De bron ruikt naar benzine en zeep.,
En de eenzame vrijwilligers
Van de embrasure van hun grootheid
Ze spugen op de wereld met bubbels kwaadaardigheid.
Ik verstop het lichaam onder het gordijn.
Als een reeks onheilspellende tekens
Als een grote deugd
Haat jezelf als een broer.
Benijdend,
Die luider scheten laat.,
Wie zal er nu spugen,
Die hoger zal hangen.
Het bijt harder.
De aarde stinkt naar de sterren,
Niemand is ooit jong.
Het verkeer kookt in de vuilnisbak.
Met een komische schreeuw, brandde de lamp uit.
Doe maar alsof alles in orde is.
Er is helemaal niets gebeurd.
Sluit de luiken en eet de knoedels op.,
Draai de snaar tussen je vingers,
Verwijder de roet van het denken met uw wimpers,
Voorwaarts, kameraad, stap moedig!
De ballon was op zoek naar een doorn.
De grappige dwaas huilde zachtjes.
Tegen de achtergrond van kleurrijke landschap,
Tegen de achtergrond van massawaarnemingen.
In de huizen van grootsheid zitten mijn vingers vast
Toen sloot de Barrière de weg af.
Mij is verteld dat iedereen uitschot is.
Ik ging akkoord en lachte.
Benijdend,
Die luider scheten laat.,
Wie zal er nu spugen,
Die hoger zal hangen.
Pijnlijker en gemener beet.
De aarde stinkt naar de sterren,
Niemand is ooit jong.