Grayson Hugh — Forever Yours, Forever Mine songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Forever Yours, Forever Mine" van Grayson Hugh.

Songteksten

In the heat of Indian Summer
Sipping coffee at a table outside
Your eyes were on the poem I wrote you
I thought I saw a tear begin to slide
At each teardrop was an exit
But the doors they all were closed
And the sweetness of the moment
Was ironic I suppose
We never touched the hands of time
We were caught in a web so fine
Suspended, never ending
Dangled on a line
Forever yours, forever mine
In the steep September daylight
When the shadows fall at four
On the bookstores and the cafes
On the little lighthouse by the shore
Are you really made of iron?
Am I really made of stone?
Oh we were so close together
But we were never ever so alone
We never touched the hands of time
We were caught in a web so fine
Suspended, never ending
Dangled on a line
Forever yours, forever mine
Eyes just staring down the college street
Strewn with the paper of sycamore leaves
Both of us afraid to move or breathe
We couldn’t stay but we couldn’t leave
Even the moon of Mendocino
Shining peaceful on the sea
Tried its best to ease our heartache
I guess it was not meant to be We never touched the hands of time
We were caught in a web so fine
Suspended, never ending
Dangled on a line
Forever yours, forever mine
Forever yours, forever mine

Songtekstvertaling

In de hitte van de Indiase zomer
Koffie drinken aan een tafel buiten
Je ogen waren op het gedicht dat ik je schreef.
Ik dacht dat ik een traan zag die begon te glijden.
Bij elke traan was er een uitgang.
Maar de deuren waren allemaal gesloten.
En de zoetheid van het moment
Was ironisch, denk ik.
We hebben nooit de handen van de tijd aangeraakt.
We werden gevangen in een web zo fijn
Geschorst, nooit eindigend
Bungelend op een lijn
Voor altijd van jou, voor altijd van mij
In de steile September daglicht
Als de schaduwen om vier uur vallen
Over de boekwinkels en de cafés
Op de kleine vuurtoren aan de kust
Ben je echt van ijzer?
Ben ik echt van steen?
We waren zo close met elkaar.
Maar we waren nooit zo alleen.
We hebben nooit de handen van de tijd aangeraakt.
We werden gevangen in een web zo fijn
Geschorst, nooit eindigend
Bungelend op een lijn
Voor altijd van jou, voor altijd van mij
Ogen staren in de universiteitsstraat.
Bezaaid met het papier van sycamore bladeren
We zijn allebei bang om te bewegen of te ademen.
We konden niet blijven, maar we konden niet weg.
Zelfs de maan van Mendocino
Shining peaceful on the sea
Hij deed z ' n best om ons hartzeer te verlichten.
Ik denk dat het niet de bedoeling was dat We nooit de handen van de tijd hebben aangeraakt.
We werden gevangen in een web zo fijn
Geschorst, nooit eindigend
Bungelend op een lijn
Voor altijd van jou, voor altijd van mij
Voor altijd van jou, voor altijd van mij