Gordon Lightfoot — The Lost Children songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Lost Children" van Gordon Lightfoot.
Songteksten
Down the hall their voices ring, their feet are on the run
Phantoms on the winter sky, together they do come
Faded lips and eyes of blue they’re carried in the wind
Their laughter filled the countryside but they’ll not laugh again
All the games are ended now, their voices have been stilled
Their fathers built the tools of war by which they all were killed
Their fathers made the uniforms showing which side they were on And the young boys wear the middle name for guns to pray upon
You’ve seen the fires in the night, watched the devil as he smiles
You’ve heard a mother’s mournful cry as she searches for her child
You’ve seen the lines of refugees, the faces of despair
And wondered at the wise men who never seem to care
Goodbye you lost children, God speed you on your way
Your little beds are empty now, your toys are put away
Your mother sings a lullaby as she gazes at the floor
Your father builds more weapons and marches out once more
Down the hall their voices ring, their feet are on the run
Phantoms on the winter sky, together they do come
Faded lips and eyes of blue they’re carried in the wind
Their laughter filled the countryside but they’ll not laugh again
Songtekstvertaling
In de hal luiden hun stemmen, hun voeten zijn op de vlucht.
Fantomen aan de winterhemel, samen komen ze
Vervaagde lippen en blauwe ogen ze worden meegevoerd in de wind
Hun gelach vulde het platteland maar ze zullen niet meer lachen
Alle spelletjes zijn nu afgelopen, hun stemmen zijn stilgelegd.
Hun vaders bouwden het oorlogsgereedschap waarmee ze allemaal werden gedood.
Hun vaders maakten de uniformen die lieten zien aan welke kant ze stonden en de jonge jongens dragen de middelste naam voor geweren om op te bidden
Je hebt de branden in de nacht gezien, keek naar de duivel terwijl hij glimlachte
Je hebt de treurige roep van een moeder gehoord terwijl ze haar kind zoekt.
Je hebt de lijnen van vluchtelingen gezien, de gezichten van wanhoop.
En vroeg zich af naar de Wijzen die er nooit om lijken te geven.
Vaarwel, jullie verloren kinderen, moge God jullie op weg helpen.
Je kleine bedden zijn nu leeg, je speelgoed is opgeborgen.
Je moeder zingt een slaapliedje terwijl ze naar de vloer kijkt.
Je vader bouwt meer wapens en marcheert weer weg.
In de hal luiden hun stemmen, hun voeten zijn op de vlucht.
Fantomen aan de winterhemel, samen komen ze
Vervaagde lippen en blauwe ogen ze worden meegevoerd in de wind
Hun gelach vulde het platteland maar ze zullen niet meer lachen