Gordon Lightfoot — Now and Then songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Now and Then" van Gordon Lightfoot.
Songteksten
I think this time you’ve said enough to make me want to leave this place
Still I keep coming back for more of the same to fan the dying flame
Here inside these walls that seem to move a little closer every day
There must be a way out of this crazy game we play out to the end
Let us just pretend a while
Think about the good things now and then
I think this time that was the best time that we two had ever known
We tried the handle of the house upon the shore and found the open door
Once inside we found a curious moonbeam doing dances on the floor
We were only playing like two children who had stayed away from school
Two of us could not be wrong
Heaven knows who keeps the golden rule
I think this time we’ve learned enough to know that nothing is the same
But still the pounding of my heart hasn’t changed and leavin’s so strange
Here among my thoughts of you I find a gentle longing to be free
There must be a way out of this crazy game we play out to the end
Take away the in-between
Think about the good things now and then
We will see the day when you or I will stay or face up to the end
Let us just pretend a while
And think about the good things now and then
Songtekstvertaling
Ik denk dat je deze keer genoeg hebt gezegd zodat ik deze plek wil verlaten.
Toch blijf ik terugkomen voor meer van hetzelfde om de stervende vlam te laten branden.
Hier binnen deze muren die elke dag wat dichterbij lijken te komen.
Er moet een uitweg zijn uit dit gekke spel dat we spelen tot het einde
Laten we even doen alsof.
Denk af en toe aan de goede dingen.
Ik denk dat dit de beste tijd was die we ooit hadden gekend.
We probeerden het handvat van het huis aan de kust en vonden de open deur.
Eenmaal binnen vonden we een vreemde maanbeam die dansen deed op de vloer.
We speelden als twee kinderen die van school waren gebleven.
Twee van ons kunnen het niet mis hebben.
Wie weet wie de gouden regel houdt.
Ik denk dat we deze keer genoeg geleerd hebben om te weten dat niets hetzelfde is.
Maar toch is het bonzen van mijn hart niet veranderd en vertrekken is zo vreemd
Hier tussen mijn gedachten van jou vind ik een zacht verlangen om vrij te zijn.
Er moet een uitweg zijn uit dit gekke spel dat we spelen tot het einde
Neem de tussenruimte weg.
Denk af en toe aan de goede dingen.
We zullen de dag zien waarop jij of ik zullen blijven of het einde tegemoet gaan.
Laten we even doen alsof.
En denk af en toe aan de goede dingen.