Gordon Lightfoot — Bells Of The Evening songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bells Of The Evening" van Gordon Lightfoot.

Songteksten

Bells of the evening, O sing to my love
Tell her I miss her, my own turtledove
The streets of the old town are covered with rain
I think I might never know true love again
I’m lost with no road signs to guide me A slave to my whiskey and dreams
Bells of the evening, O bells that I love
I’ve got some feelings I long to be rid of
I’m not one to ramble; I’m not one to boast
Though I had one lover more lovely than most
She was a country girl born to be free
Who took to the city by chance there to find me Bells of the evening go pealin'
I’m down here listenin' to you
Bells of the evening, O bells of the sea
Tell her that I love her, that I’m lost and so lonely
Bells of the evening, your sweet Sunday sound
Reminds me of the redwoods and moss covered ground
So if I should wander on back to the coast
Tell her to remember it’s her I need the most
I’m caught by the minstrel’s misfortune
Of being forever displaced
Bells of the evening, O bells of the sea
Tell her that I love her; That I’m lost I’m so lonely

Songtekstvertaling

Klokken van de avond, o zing naar mijn liefde
Zeg haar dat ik haar mis, mijn eigen turtledove.
De straten van de oude stad zijn bedekt met regen
Ik denk dat ik nooit meer de ware liefde zal kennen.
Ik ben verdwaald zonder verkeersborden om me te leiden als slaaf van mijn whisky en dromen
Klokken van de avond, O bells that I love
Ik heb gevoelens die ik kwijt wil.
Ik ben niet iemand om over te roddelen, ik ben niet iemand om over op te scheppen.
Al had ik één minnaar die mooier was dan de meesten.
Ze was een plattelandsmeisje geboren om vrij te zijn
Die toevallig naar de stad ging om de klokken van de avond voor me te vinden.
Ik luister naar je.
Klokken van de avond, o klokken van de zee
Zeg haar dat ik van haar hou, dat ik verloren ben en zo eenzaam.
Klokken van de avond, uw zoete zondagse geluid
Doet me denken aan de roodwoede en mos bedekte grond.
Dus als ik terug moet dwalen naar de kust
Zeg dat ze zich moet herinneren dat ik haar het meest nodig heb.
Ik Word gevangen door het ongeluk van de minstreel.
Om voor altijd ontheemd te zijn
Klokken van de avond, o klokken van de zee
Zeg haar dat ik van haar hou, dat ik verloren ben ik ben zo eenzaam