Goran Kuzminac — Tempo perso songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tempo perso" van Goran Kuzminac.
Songteksten
Ho dodici anni e cammino in mezzo al bosco
Non so che fare se i miei non li conosco
Cammino da solo e intanto ascolto il vento
Quando sono stanco chiudo gli occhi e mi addormento
E tutto quanto mi appare diverso
Perfino il tempo a volte è tempo perso
E tutto quanto mi appare diverso
Perfino il tempo a volte è tempo perso
Sono arrivato in questa terra che sa di limone
Con la mia gente chiuso dentro in un gommone
Mi tenevi la mano sulle onde del mare
Che nessuno fiatava, non si poteva parlare
E tutto quanto sembrava diverso
Se pure il tempo era tempo perso
E tutto quanto mi appare diverso
Perfino il tempo a volte è tempo perso
Sono un vecchio operaio che controlla il motore
Di un’azienda speciale che produce dolore
C'è mio figlio che cresce e vorrebbe studiare
Mentre questo motore incomincia a scoppiare
E tutto quanto mi sembrava diverso
Anche il tempo adesso è tempo perso
E tutto quanto mi appare diverso
Perfino il tempo a volte è tempo perso
Ho le mani inchiodate e sulla testa le spine
Non capisco il motivo, ma conosco la fine
Ti chiamavo per nome per offrire il mio amore
Ma qualcuno nel buio mi ha strappato anche il cuore
E tutto quanto mi appare diverso
Perfino il tempo a volte è tempo perso
E tutto quanto sembrava diverso
Se pure il tempo era tempo perso
Songtekstvertaling
Ik ben twaalf en ik loop in het bos.
Ik weet niet wat ik moet doen als ik de mijne niet ken.
Ik loop alleen en luister naar de wind
Als ik moe ben, doe ik m ' n ogen dicht en val ik in slaap.
En alles lijkt anders voor mij.
Zelfs tijd is soms verloren tijd
En alles lijkt anders voor mij.
Zelfs tijd is soms verloren tijd
Ik kwam naar dit land dat naar citroen ruikt.
Met mijn mensen opgesloten in een bootje
Je hield mijn hand vast op de golven van de zee
Dat niemand ademde, dat je niet kon praten.
En alles leek anders.
Was de tijd maar verloren.
En alles lijkt anders voor mij.
Zelfs tijd is soms verloren tijd
Ik ben een oude arbeider die de motor bestuurt.
Van een speciaal bedrijf dat pijn veroorzaakt
Daar is mijn zoon die opgroeit en wil studeren.
Als deze motor begint te barsten
En alles leek anders voor mij.
Zelfs nu is de tijd verloren tijd
En alles lijkt anders voor mij.
Zelfs tijd is soms verloren tijd
Mijn handen zijn vastgespijkerd en mijn hoofd is gepiekt.
Ik begrijp de reden niet, maar ik ken het einde.
Ik riep je bij naam om mijn liefde aan te bieden.
Maar iemand in het donker Heeft mijn hart er ook uitgescheurd.
En alles lijkt anders voor mij.
Zelfs tijd is soms verloren tijd
En alles leek anders.
Was de tijd maar verloren.