Голубые береты — Дембеля songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Дембеля" van Голубые береты.
Songteksten
Чемоданов холмик на бетонке,
Вместо порванных ХБ Кителя и орденов колодки.
Командир последние слова
Проглотил, волненья не осилив,
И запели тихо дембеля
О стране, где честно отслужили.
Самолет, застыв огромной птицей
На краю бетонной полосы,
Тихо слушал об афганском лихе,
А на землю прыгали бойцы
Молодые, нового набора,
Беспокойство прятали в глазах,
Окунались в раскаленный воздух,
В это время ухнуло в горах.
Ротный подбежал к юнцам зеленым,
Огрызнулась яростно броня:
«Что ж, ребята, повоюем сразу,
Нас не будет спрашивать война !»
Но он не успел сказать, что нужно,
На его плечо легла рука:
«Командир, давай — ка снова вместе,
В бой пойдут сегодня дембеля !»
Завершился бой, опять прощанье,
И поет гитара как всегда,
Только песня грустно зазвучала —
Их сегодня меньше, чем вчера.
Но не тише песня, а надежней,
Закалила музыку война,
И навек запомнят молодые,
Как домой летели дембеля.
Вместо боевых РД Чемоданов холмик на бетонке,
Вместо порванных ХБ Кителя и орденов колодки.
Songtekstvertaling
Leg de koffers op het asfalt vast.,
In plaats van het gescheurde katoen van zijn jas en bestelt pads.
De laatste woorden van de commandant
Ik heb het ingeslikt, maar ik ben niet over mijn opwinding heen gekomen.,
En zong zacht demob
Over het land waar ze eerlijk dienden.
Een vliegtuig bevroren als een grote vogel
Aan de rand van de betonstrook,
Ik luisterde stilletjes naar de Afghaanse crisis.,
En de soldaten sprongen op de grond
Jong, nieuw stel,
De zorgen waren verborgen in zijn ogen.,
Ze doken in de hete lucht,
Op dat moment waren de bergen in brand gestoken.
De bedrijfsofficier rende naar de groene jongeren.,
Bronya knapte woedend.
"Nou, jongens, laten we meteen vechten,
We zullen niet gevraagd worden door de oorlog !"
Maar hij had geen tijd om te zeggen wat er nodig was.,
Een hand viel op zijn schouder:
"Commandant, laten we weer bij elkaar komen,
Het gevecht gaat vandaag beginnen."
Beëindigde het gevecht, nogmaals vaarwel,
En de gitaar zingt zoals altijd,
Alleen het lied klonk triest —
Er zijn er vandaag minder dan gisteren.
Maar geen stiller lied, en betrouwbaarder,
Oorlog verhardde de muziek,
En de jongeren zullen zich voor altijd herinneren,
Als thuis vloog demob.
In plaats van te vechten tegen RD koffers een heuvel op het beton,
In plaats van het gescheurde katoen van zijn jas en bestelt pads.