Golgotha — Lonely songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lonely" van Golgotha.
Songteksten
To express what I feel
To tell what I need
Not to fear anymore
And then walking without chains
All these nights dreaming awake
Creating my own cosmos
Being the God of my own jail
Creating my own people
Making a perfect world in own self
Where everybody obeys me Building friendly and fragile cities
Where everybody is afraid of me My whises becomes reality not even thinking about it People exists here
People exists here
My pleasures carry out 'cause I order it People is dead
People is dead
People is dead
To express what I feel
To tell what I need
Not to fear anymore
And then walking without chains
I mix myself among them like another one
I speak without any effort
I’m listened and I listen
I talk about what I feel and I listen to their feelings
Both feelings fusionate being mutual
I feel myself relaxed, in harmony and unworried
But everything goes down cities melt
People break down, planets creak like dry ground because
Everything are puppets of madness that try to lie me And I’m the stupid puppeteer that moves the threads of my intelligence
I need to feel living people not been programmed
Not to be pushed by their terrific look
To deeply breathe with nobody stealing the air
But everything’s absurd nothing’s better outside
Than into my autistic refuge
Reality is as mad as my madness is And the only solution is to enter again
Into my universe and dominate everything
To forget the outside
And become the almighty of the absurd
Enter again into my universe and dominate everything
To forget the outside
And become the almighty of the absurd
Of the absurd
Of the absurd
Of the absurd
Of the absurd
Of the absurd
Songtekstvertaling
Om uit te drukken wat ik voel
Om te vertellen wat ik nodig heb
Niet meer bang zijn.
En dan lopen zonder kettingen
Al die nachten dromen wakker
Mijn eigen kosmos creëren
De God van mijn eigen gevangenis zijn
Mijn eigen mensen creëren
Een perfecte wereld maken in je eentje
Waar iedereen me gehoorzaamt, vriendelijke en kwetsbare steden bouwen
Waar iedereen bang voor me is, wordt m ' n droom werkelijkheid.
Er bestaan hier mensen.
Mijn pleziertjes doen het want Ik beveel het mensen zijn dood
Mensen zijn dood.
Mensen zijn dood.
Om uit te drukken wat ik voel
Om te vertellen wat ik nodig heb
Niet meer bang zijn.
En dan lopen zonder kettingen
Ik meng mezelf als een ander.
Ik spreek zonder moeite.
Ik luister.
Ik praat over wat ik voel en ik luister naar hun gevoelens.
Beide gevoelens zijn wederzijds.
Ik voel me ontspannen, in harmonie en zorgeloos
Maar alles gaat naar beneden steden smelten
Mensen breken af, planeten kraken als droge grond omdat
Alles zijn marionetten van waanzin die me proberen te liegen en ik ben de stomme poppenspeler die de draden van mijn intelligentie beweegt
Ik moet voelen dat levende mensen niet geprogrammeerd zijn.
Niet te worden gepusht door hun geweldige look.
Om diep in te ademen zonder dat iemand de lucht steelt.
Maar alles is absurd niets is beter buiten
Dan in mijn autistische schuilplaats
De realiteit is zo gek als mijn waanzin is en de enige oplossing is om weer binnen te komen.
In mijn universum en alles domineren
Om de buitenkant te vergeten
En de Almachtige van het absurde worden.
Treed weer binnen in mijn universum en domineer alles
Om de buitenkant te vergeten
En de Almachtige van het absurde worden.
Van het absurde
Van het absurde
Van het absurde
Van het absurde
Van het absurde