Gods Reflex — Monologue for Watching It Rain in DeKalb songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Monologue for Watching It Rain in DeKalb" van Gods Reflex.
Songteksten
All this reason demands an action in truth
With all this talk on arriving are you leaving so soon?
Last night i had a dream and you were right there with me. we’re not afraid to
not forget
This time my djarm has gone too far and burned our fingertips
This time i’m reaching over my torn side
She pieces me together
Peacefully i watch as she passes to me passing in or passing out
Lets set our hearts on fire
I’ll hold your hand: you hold my breath
This time i’m opening up the floodgate to drown us in my winded shells
But until the rain stops being so cold, i can’t give you the code
Last night i went back to the place where i broke that trust
All the streetlights were broken
You know, my shadows have a rough time keeping up in the dark
Because they’re always making out with my bad luck (and all the trees were gone)
I hoped to make my peace tonite, so isaid my peace and smoked the whole way home
I walked with two closed hands knowing one must drop
Because your heart’s more important than this liar
Songtekstvertaling
Dit alles vraagt om een daad in waarheid.
Met al dat gepraat over aankomen ga je nu al weg?
Gisteravond had ik een droom en jij was bij me. we zijn niet bang om
niet vergeten
Deze keer is mijn djarm te ver gegaan en onze vingertoppen verbrand.
Deze keer reik ik over mijn gescheurde kant.
Ze deelt me samen.
Vredig kijk ik toe hoe ze naar me toe gaat of flauwvalt.
Laten we onze harten in brand steken
Ik hou je hand vast, je houdt mijn adem in.
Deze keer zet ik de sluis open om ons te verdrinken in m ' n hulzen.
Maar totdat de regen niet meer zo koud is, kan ik je de code niet geven.
Gisteravond ging ik terug naar de plek waar ik dat vertrouwen brak.
Alle straatlantaarns waren kapot.
Weet je, mijn schaduwen hebben het moeilijk om in het donker te blijven
Omdat ze altijd zoenen met mijn pech (en alle bomen waren weg)
Ik hoopte mijn vrede tonite te maken, zo is mijn vrede en rookte de hele weg naar huis
Ik liep met twee handen, wetende dat er één moet vallen.
Omdat je hart belangrijker is dan deze leugenaar.