God Dethroned — The Somberness Of Winter songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Somberness Of Winter" van God Dethroned.

Songteksten

Searching the Northern passage to the Indies
And yes we found the northern passage.
The northern passage to hell
This world it turned into ice
The sun has set for the months to come
A landscape in the twilight zone
The somberness of winter
I walk between pools of frozen blood
It’s 1896 my voyage has stranded before the gates of hell
Doom is in my eyes
Our ships is stuck in the ice
I don’t know where we are
and I don’t know where we’ll go Travelling. Endlessly. Like in a labyrinth
The forst is hardening my breath
The dark gaps in the ice reflect the thoughts of my wrecked mind
The only company I have is the skeleton that never leaves my side
Did we reach the ninth ring of hell?
There where the traitors freeze
The northern passage to hell (Nova Zembla)
Nothing left to eat but ourselves (Nova Zembla)
I hear the clapping of hooves behind me I know my time had come to die.
I await his embrace.
I’ve fallen from grace.
I’ll never reach home
The somberness of winter

Songtekstvertaling

De noordelijke doorgang naar Indië doorzoeken
En ja, we hebben de noordelijke doorgang gevonden.
De noordelijke doorgang naar de hel
Deze wereld veranderde in ijs.
De zon is ondergegaan voor de komende maanden.
Een landschap in de schemerzone
De somberheid van de winter
Ik loop tussen Plas bevroren bloed.
Het is 1896 mijn reis is gestrand voor de poorten van de hel
Doom is in my eyes
Onze schepen zitten vast in het ijs.
Ik weet niet waar we zijn.
en ik weet niet waar we heen gaan. Eindeloos. Zoals in een labyrint
De forst verhardt mijn adem.
De donkere gaten in het ijs reflecteren de gedachten van mijn verwoeste geest.
Het enige gezelschap dat ik heb is het skelet dat me nooit verlaat.
Hebben we de negende ring van de hel bereikt?
Daar waar de verraders bevriezen.
De noordelijke doorgang naar de hel (Nova Zembla)
Alleen wij kunnen nog eten (Nova Zembla)
Ik hoor het klappen van hoeven achter me Ik weet dat mijn tijd gekomen was om te sterven.
Ik wacht op zijn omhelzing.
Ik ben uit de gratie gevallen.
Ik zal nooit thuis komen.
De somberheid van de winter