Glittertind — Landkjenning songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Landkjenning" van Glittertind.
Songteksten
Og det var olav trygvason,
Stævned over nordsjø fram
Op mod sit unge kongerige,
Som ikke vented ham,
Fik han så første synet:
«hvad er dette for mur i havbrynet?»
Og det var olav trygvason,
Landet syntes ganske stængt,
Alle hans unge kongelængsler
Føltes mod klippen sprængt,
Indtil en skald opdaged
Hvide kupler og spir i skylaget.
Og det var olav trygvason,
Syntes, han med engang så
Gråsprængte gamle tempelmure,
Snehvide hvælv derpå.
Længtes han da så såre
Med sin unge tro stå indenfore.
Landet sig åbned, vår der var,
Durende af fossebrus,
Stormveir og havdøn rundt omkring dem
Sælsom var skogens sus.
Orgler og klokker hørtes,
Kongen så sig om,
Kongen henførtes:
«her er grunden funden, funden,
Tempelhvælvet trodser helved!
Ånden bæver, hjertet fyldes,
Her den største kun kan hyldes!
Gid min tro stå stærk som grunden,
Stige ren som jøkelrunden,
Ånden nå naturens højde,
Fyldt af ham, som sammenføjde."
Olavs bøn vi alle tage,
Nu som da og alle dage:
Ånden bæver, hjertet fyldes,
Her den største kun kan hyldes!
Gid min tro stå stærk som grunden,
Stige ren som jøkelrunden,
Ånden nå naturens højde,
Fyldt af ham, som sammenføjde!
Fyldt af ham! fyldt af ham!
Songtekstvertaling
En het was olav trygvason.,
Assemblage over nordsjø fram
Tegen zijn jonge Koninkrijk,
Die niet op hem wachtte.,
Kreeg hij het eerste zicht:
"Wat is deze muur in de zeebrasem?»
En het was olav trygvason.,
Het land leek nogal uitgestrekt.,
Al zijn jonge koninklijke verlangens
Voelde naar de rots geblazen,
Totdat een schelp ontdekt werd
Witte koepels en torens in de wolkenlaag.
En het was olav trygvason.,
Dacht dat hij met een keer zag
Grijzige oude tempelmuren,
Sneeuwwitje kluis daar.
Heeft hij zo lang gewacht?
Met zijn jonge geloof voorin staan.
Het land zelf opende zich, lente was er,
Durende van fossebrus,
Stormveir en havdøn om hen heen
Vreemd was de kick van de schoen.
Orgels en klokken werden gehoord,
De koning keek rond,
De koning werd benoemd.:
"dit is waarom de vondst, de vondst,
De tempelkluis tart de hel!
De geest beeft, het hart vult,
Hier kan alleen maar eerbetoon worden gebracht aan de grootste!
Moge mijn geloof sterk zijn als de oorzaak,
Ladder zo schoon als jøkelrunden,
De geest bereikt de hoogte van de natuur,
Gevuld door hem, als lid."
Olav ' s gebed nemen we allemaal,
Nu, zoals toen en alle dagen:
De geest beeft, het hart vult,
Hier kan alleen maar eerbetoon worden gebracht aan de grootste!
Moge mijn geloof sterk zijn als de oorzaak,
Ladder zo schoon als jøkelrunden,
De geest bereikt de hoogte van de natuur,
Gevuld door hem, samen!
Vol van hem! vol van hem!