Giulia Luzi — Mari di mondi songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mari di mondi" van Giulia Luzi.
Songteksten
Vorrei fare a meno di te,
potrei fare a meno di te,
potresti non essere tu,
staccare le pagine in più
del libro che hai scritto per me e andare lontano
da questo dolore,
nascondermi in un’altra città,
non essere qui…
Vorrei liberarmi di te,
potrei diventare per te la vita passata,
l’occasione perduta
di farti capire,
cos’era l’amore…
Avresti avuto mari di mondi da vedere…
Lungo tutti i giorni che vivrò
ricorderò le fantasie,
con la mia testa nelle nuvole,
troppe sere intere senza mai
averti qui
e la realtà
che prende il posto delle favole…
E tutto questo tu lo chiami amore,
la medicina che dovevo bere,
fa meno male rimanere soli senza te…
Vorrei non venire più qui,
potrei fare a meno di chi,
ti stringe la gola e tu resti da sola
e non riesci a capire,
tra questo dolore,
che avresti avuto mari di mondi da vedere…
Lungo tutti i giorni che vivrò
ricorderò le fantasie,
con la mia testa nelle nuvole,
troppe sere intere senza mai
averti qui
e la realtà
che prende il posto delle favole…
E tutto questo non è solo amore,
ma tante cose da dimenticare,
sulle ferite ci hai versato troppo sale…
E tutto questo tu lo chiami amore,
la medicina che dovevo bere,
fa meno male rimanere soli senza te…
Senza te…
(Grazie a Marta per questo testo)
Songtekstvertaling
Ik wil wel zonder jou.,
Ik kan wel zonder jou.,
misschien ben jij het niet.,
extra pagina ' s losmaken
van het boek dat je voor mij schreef en ver gaan
van deze pijn,
verstopt in een andere stad,
niet hier zijn.…
Ik wil van je af.,
Ik kan voor jou het vorige leven worden.,
de gemiste kans
om het je te laten begrijpen,
wat was liefde?…
Je had zeeën van werelden kunnen zien.…
Alle dagen die ik leef
Ik zal de fantasieën onthouden.,
met mijn hoofd in de wolken,
te veel hele nachten zonder ooit
bent u hier?
en realiteit
wie neemt de plaats in van sprookjes…
En dit alles noem je liefde,
het medicijn dat ik moest drinken,
het doet pijn om alleen te zijn zonder jou.…
Ik wou dat ik hier nooit meer kwam.,
Ik kan wel zonder wie.,
ze knijpt in je keel en je bent helemaal alleen.
en je kunt het niet begrijpen,
tussen deze pijn,
dat je zeeën van werelden zou hebben om te zien…
Alle dagen die ik leef
Ik zal de fantasieën onthouden.,
met mijn hoofd in de wolken,
te veel hele nachten zonder ooit
bent u hier?
en realiteit
wie neemt de plaats in van sprookjes…
En dit alles is niet alleen liefde,
maar zoveel dingen om te vergeten,
op de wonden goot je te veel zout.…
En dit alles noem je liefde,
het medicijn dat ik moest drinken,
het doet pijn om alleen te zijn zonder jou.…
Zonder jou…
(Dank aan Marta voor deze tekst)