Girlyman — Invite Me In songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Invite Me In" van Girlyman.
Songteksten
You went to France and bought me a wallet
Now you won’t absolve it, I’m indebted
Now what were you saying with that kid’s book you laid on me When I turned thirty, called People Get Mad
But in me, I can’t be the high and mighty
Alone, unrested, no light to guide me You loved me back then, but you will not invite me in again
We took a walk, seventy city blocks
Held hands, burned up the clock, felt like no time at all
You saw something in a window, stepped inside and I watched you go But nothing’s still nothing no matter how you divide
Now time is to batting like pain is to memory
My words all come back saying why did you send me You heard me back then, but you will never hear me out again
Baby, I should know when I’m drinking
Everything that I’m thinking, everything that I am The blistering wind takes the skin right off me But it’s just me and coffee in the morning again
Way deep inside me is a room full of butterflies
Frantically flying in an old wing of the museum
Deep blue and orange like the sunrise that morning
With you breathing beside me and the whine of the dogs
Sorry’s a word without grace or vision
Pacing around like a crow or a pigeon
You threw more than crumbs, but you will not invite me in again
Songtekstvertaling
Je ging naar Frankrijk en kocht een portemonnee voor me.
Nu zul je het niet vergeven, Ik sta bij je in het krijt.
Wat zei je met het boek van dat kind dat je op me hebt gelegd toen ik dertig werd, mensen boos noemen
Maar in mij kan ik niet de machtige zijn.
Alleen, onrustig, geen licht om me te leiden. je hield toen van me, maar je nodigt me niet meer uit.
We hebben een wandeling gemaakt, zeventig straten verderop.
Hield handen vast, verbrandde de klok, voelde als geen tijd.
Je zag iets in een raam, stapte naar binnen en ik zag je gaan, maar niets is nog steeds niets, hoe je ook verdeelt
Nu is het tijd om te slaan als pijn is om te herinneren.
Mijn woorden komen allemaal terug en zeggen waarom je me stuurde je hoorde me toen, maar je zult nooit meer naar me luisteren
Schatje, ik zou moeten weten wanneer ik drink
Alles wat ik denk, alles wat ik ben de blaren wind neemt de huid van me af maar het is alleen ik en koffie in de ochtend weer
Diep in me zit een kamer vol vlinders.
Hij vloog in een oude vleugel van het museum.
Diep blauw en oranje als de zonsopgang die ochtend
Met jou die naast me ademt en het gezeur van de honden
Sorry is een woord zonder gratie of visie.
Ijsberen als een kraai of een duif
Je gooide meer dan kruimels, maar je nodigt me niet meer uit.