Giorgio Gaber — L'elastico songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'elastico" van Giorgio Gaber.

Songteksten

Disteso sopra il letto
non so bene da che parte cominciare.
La stanza è in silenzio
si è sentito il clic di un registratore.
Perché io sono qui
che son venuto a fare
mi dispiace
non ne sento più il bisogno.
Non so che cosa dire
cosa posso raccontare
una storia o forse un sogno.
Me, dentro di me, dentro di me, dentro di me…
Me, dentro di me, dentro di me, dentro di me…
Mi ricordo che correvo
il mio corpo mi seguiva
era un corpo primitivo
ma la mente lo tirava.
La mia mente che trascinava il mio corpo nudo
eravamo in due, fra me e me, un elastico.
Me, fuori di me, fuori di me, fuori di me…
Era mio quel corpo umano
che a fatica mi seguiva
che chiedeva di andare piano
ma la mente lo tirava.
Ed il corpo che mi sembrava così pesante
come faticava, trascinato da un elastico.
Dio, che senso di paura
vedere il filo teso
già vicino alla rottura
non tiene più l’elastico, non tiene più l’elastico…
Di colpo, fuori e dentro
lo schianto.
Un bambino s'è spezzato
non spingete, mi fate male
non posso uscire, c'è troppo buio
voi, voi mi schiacciate contro il muro.
Lui camminava senza filo
ho paura di morire
aveva visto un sole nero.
Non mi possono toccare
io sono dentro a una bottiglia
son chiuso dentro e non voglio uscire
c'è troppo spazio tra me e me.
Mi sento fuori di me la mia testa fuori di me il mio corpo fuori di me.
La mia mente galleggiava
in una strana dimensione
e mi ricordo con paura
di una lucida visione
il mio corpo così lontano come fosse morto
era abbandonato e non c’era più l’elastico.
Me, fuori di me, fuori di me, fuori di me…
Me, fuori di me, fuori di me, fuori di me…
Me, fuori di me, fuori di me, fuori di me…

Songtekstvertaling

Liggend over het bed
Ik weet niet hoe ik moet beginnen.
De kamer is stil.
je hoorde de klik van een recorder.
Omdat ik hier ben.
Wat kom ik doen?
Sorry
Ik voel de behoefte niet meer.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
wat kan ik zeggen?
een verhaal of misschien een droom.
Ik, in mij, in mij, in mij…
Ik, in mij, in mij, in mij…
Ik weet nog dat Ik Rende.
mijn lichaam volgde me.
het was een primitief lichaam.
maar de geest trok hem.
Mijn geest sleept mijn naakte lichaam
er waren twee van ons, tussen mij en mezelf, een elastiek.
Ik, uit me, uit me, uit me, uit me…
Dat menselijk lichaam was van mij.
dat hij moeite had me te volgen.
wie vroeg om langzaam te gaan
maar de geest trok hem.
En het lichaam dat zo zwaar leek voor mij
hoe hij worstelde, gesleept door een elastiek.
God, wat een gevoel van angst.
zie de gestrekte draad
al dicht bij de breuk
niet langer het elastiek, niet langer het elastiek…
Plotseling, naar buiten en naar binnen
crash.
Een kind heeft gebroken
niet duwen, je doet me pijn.
Ik kan niet naar buiten, het is te donker.
jij, verpletter me tegen de muur.
Hij liep zonder draad.
Ik ben bang om te sterven.
hij zag een zwarte zon.
Ze kunnen me niets maken.
Ik zit in een fles.
Ik zit opgesloten en Ik wil niet naar buiten.
er is te veel ruimte tussen mij en mij.
Ik voel me uit m 'n hoofd, uit m' n lichaam.
Mijn geest zweefde
in een vreemde dimensie
en ik herinner me met angst
van een helder zicht
mijn lichaam zo ver weg als dood
het was verlaten en er was geen elastiek.
Ik, uit me, uit me, uit me, uit me…
Ik, uit me, uit me, uit me, uit me…
Ik, uit me, uit me, uit me, uit me…