Giorgio Gaber — L'Abitudine songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'Abitudine" van Giorgio Gaber.
Songteksten
Eh sì, più gli anni passano più ci si abitua a vivere… e quando ci si abitua
a vivere…
La vita è questa roba qui per tutti, nessuno escluso. Già, perché magari uno
pensa… ma va là… anche essere importanti, uno di quelli che contano,
che sono tutti i giorni sui giornali, alla televisione… è lo stesso, dai,
è uguale…
Per dire…
Io, se fossi Berlusconi, quando c'è la pubblicità cambierei canale
Io, se fossi Pippo Baudo, mi porterei una brandina in televisione
Io, se fossi Gassman, non ne farei una tragedia
Io, se fossi Licio Gelli, mi presenterei nelle liste del partito radicale
Io, se fossi Tinto Brass, proverei a scopare
Io, se fossi Pertini, avrei un solo rimpianto: quello di essere vissuto
all’epoca di Craxi. Come noi, del resto…
La vita è così… più o meno una vita vale l’altra, dopo un po' ci si abitua a
tutto, il mondo perde di fascino, ed è naturale ritrovarsi a guardarlo con un
certo distacco. Anche i più entusiasti, come me, a una certa età finiscono col
non stupirsi più di nulla
Songtekstvertaling
Ja, hoe meer de jaren verstrijken, hoe meer je gewend raakt aan het leven ... en als je eraan gewend bent
leven…
Het leven is dit spul hier voor iedereen, niemand uitgesloten. Ja, want misschien één.
denken ... maar ga daarheen ... ook belangrijk zijn, een van die die ertoe doen,
dat ze elke dag in de krant staan, op televisie ... het is hetzelfde, kom op.,
is gelijk…
Zeggen…
Ik, als ik Berlusconi was, als er reclame is, zou ik van kanaal veranderen.
Als ik Pippo Baudo was, zou ik een T-shirt dragen op TV.
Als ik Gassman was, zou ik er geen tragedie van maken.
Als ik Licio Gelli was, zou ik op de lijst van de Radicale Partij staan.
Als ik Tinto Brass was, zou ik proberen te neuken.
Als ik Pertini was, zou ik maar één ding betreuren: het leven.
terug in Craxi. Zoals wij trouwens. …
Het leven is zo ... meer of minder het ene leven is het andere waard, na een tijdje raak je gewend aan
alles, de wereld verliest zijn charme, en het is natuurlijk om jezelf te zien Kijken met een
zeker detachement. Zelfs de meest enthousiaste, zoals ik, op een bepaalde leeftijd eindigen met
wees niet meer verrast dan wat dan ook.