Gilles Servat — The Foggy Dew songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Foggy Dew" van Gilles Servat.
Songteksten
As down the glen one Easter morn to a city fair rode I
There armed lines of marching men in squadrons passed me by
No pipe did hum no battle drum did sound its loud tattoo
But the Angelus Bell o’er the Liffey swell rang out through the foggy dew
Right proudly high over Dublin Town they hung out the flag of war
'Twas better to die 'neath an Irish sky than at Suvla or Sud-El-Bar
And from the plains of Royal Meath strong men came hurrying through
While Britannia’s Huns with their great big guns sailed in through the foggy dew
But the bravest fell and the requiem bell rang mournfully and clear
For those who died that Eastertide in the spring time of year
And the world did gaze, in deep amaze, at those fearless men, but few
Who bore the fight that freedom’s light might shine through the foggy dew
I wear on my heart a handkerchief painted with James Connolly
A comrade imprisoned inside Long Kesh he sent this handkerchief to me
And in the trees of Brittanny all the birds are singing for you
For the strong men who fell, for you in jail, for freedom blooming in the dew
Songtekstvertaling
♪ As down the glen one Paasmorn to a city fair ♪
Er liepen gewapende mannen in eskaders langs me heen.
Geen pijp neuriede geen strijdtrommel klonk zijn luide tatoeage
Maar de Angelus Bell of ' er de Liffey deining ging door de mistige dauw
Hoog boven Dublin hangen ze de vlag van de oorlog uit.
Het was beter om te sterven in een Ierse lucht dan in Suvla of Sud-El-Bar.
En uit de vlakten van de Koninklijke Meath kwamen sterke mannen haastig door
Terwijl Britannia ' s Huns met hun grote kanonnen binnen zeilden door de mistige dauw
Maar de dapperste viel en de requiem bel klonk treurig en helder
Voor hen die in het voorjaar van het jaar gestorven zijn
En de wereld keek, in diepe verbazing, naar die onbevreesde mannen, maar weinig
Wie droeg het gevecht dat het licht van de vrijheid zou kunnen schijnen door de mistige dauw
Ik draag op mijn hart een zakdoek geschilderd met James Connolly
Een kameraad gevangen in Long Kesh stuurde deze zakdoek naar mij.
En in de bomen van Brittanny zingen alle vogels voor je
Voor de sterke mannen die voor jou in de gevangenis vielen, voor vrijheid die bloeide in de dauw