Gilbert Bécaud — Les enfants oubliés songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les enfants oubliés" van Gilbert Bécaud.

Songteksten

Les enfants oubliés traînent dans les rues
Sans but et au hasard
Ils ont froid, ils ont faim, ils sont presque nus
Et leurs yeux sont remplis de brouillard
Comme une volée de pauvres moineaux
Ils ont pour rêver le bord des ruisseaux
Recroquevillés sous le vent d’hiver
Dans leur pull-over de laine mitée
Les enfants oubliés n’ont pour seuls parents
Que les bruits des grands boul’vards
Dans le creux de leurs mains
Ils tendent aux passants
Des objets dérobés aux bazars
Il ont pour s’aimer d’un naïf amour
La fragilité des mots de velours
Ils ont pour palais tout un univers
Dans les courants d’air des vastes cités
Les enfants oubliés traînent dans les rues
Tout comme des petits vieux
Ils ont froid, ils ont faim, ils sont presque nus
Mais ce sont les enfants du bon Dieu

Songtekstvertaling

Vergeten kinderen hangen op straat
Doelloos en willekeurig
Ze zijn koud, ze hebben honger, ze zijn bijna naakt.
En hun ogen zijn gevuld met mist
Als een zwerm arme mussen
Ze moeten dromen van de rand van de beken
Gekruld onder de winterwind
In hun gebreide wollen trui
Vergeten kinderen hebben alleen ouders.
Dat de geluiden van de Grote Bull ' vards
In de holte van hun handen
Ze hebben de neiging voorbij te gaan.
Van gestolen goederen naar bazaars
Ze moeten van elkaar houden met een naïeve liefde.
De kwetsbaarheid van fluwelen woorden
Ze hebben voor paleis een heel universum
In de luchtstromingen van de grote steden
Vergeten kinderen hangen op straat
Net als little old.
Ze zijn koud, ze hebben honger, ze zijn bijna naakt.
Maar dit zijn de kinderen van God.