Gilbert Bécaud — Le pianiste de Varsovie songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le pianiste de Varsovie" van Gilbert Bécaud.
Songteksten
Je ne sais pas pourquoi
Cette mélodie me fait penser à Chopin
Je l’aime bien, Chopin
Je jouais bien Chopin
Chez moi à Varsovie
Où j’ai grandi à l’ombre
A l’ombre de la gloire de Chopin
Je ne sais pas pourquoi
Cette mélodie me fait penser à Varsovie
Une place peuplée de pigeons
Une vieille demeure avec pignon
Un escalier en colimaçon
Et tout en haut mon professeur
Plus de sentiment
Plus de mouvement
Plus d’envolée
Bien bien plus léger
Joue mon garçon avec ton c ur Me disait-il pendant des heures
Premier concert devant le noir
Je suis seul avec mon piano
Et ça finit par des bravos
Des bravos, j’en cueille par millions
A tous les coins de l’horizon
Des pas qui claquent
Des murs qui craquent
Des pas qui foulent
Des murs qui croulent
Pourquoi?
Des yeux qui pleurent
Des mains qui meurent
Des pas qui chassent
Des pas qui glacent
Pourquoi
Le ciel est-il si loin de nous?
Je ne sais pas pourquoi
Mais tout cela me fait penser à Varsovie
Une place peuplée de pigeons
Une vieille demeure avec pignon
Un escalier en colimaçon
Et tout en haut mon professeur
Songtekstvertaling
Ik weet niet waarom.
Deze melodie doet me denken aan Chopin.
Ik mag hem, Chopin.
Ik speelde Chopin goed.
Bij mij thuis in Warschau
Waar ik opgroeide in de schaduw
In de schaduw van de glorie van Chopin
Ik weet niet waarom.
Deze melodie doet me denken aan Warschau.
Een plaats bevolkt door duiven
Een oud huis met Gable
Wenteltrap
En helemaal naar boven mijn leraar
Meer gevoel
Meer beweging
Meer vliegen
Veel lichter.
Speel mijn jongen met je hart Hij vertelde het me urenlang
Eerste concert voor de zwarte
Ik ben alleen met mijn piano.
En het eindigt met dapperen.
Bravos, ik verzamel miljoenen
Aan elke hoek van de horizon
Stappen slamming
Muren die breken
Trappen trappen
Muren die afbrokkelen
Waarom?
Ogen die huilen
Handen die sterven
Stappen die jagen
Bevroren treden
Waarom
Is de hemel zo ver van ons?
Ik weet niet waarom.
Maar dit doet me denken aan Warschau.
Een plaats bevolkt door duiven
Een oud huis met Gable
Wenteltrap
En helemaal naar boven mijn leraar