Gigliola Cinquetti — Giovane vecchio cuore songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Giovane vecchio cuore" van Gigliola Cinquetti.
Songteksten
Forse sarò così, una donna sola in qualche ristorante
io che ne ho amati pochi e conosciuti tanti
che ancora adesso la memoria si spezza
e si ferma anche il cuore
pensando a che fantastico profumo
è una pelle con un buon odore
forse sarò così, ma non lo posso sapere, forse sarò così.
Forse sarò così o non avrò nemmeno il tempo di invecchiare
per poi non ricordarmi quasi più che cosa andavo a cercare
che forse era qualcosa di bello che è andato via in un ora
ed è strano, proprio strano dirlo adesso, mentre lo cerco ancora
forse sarò così, ma non lo posso sapere, forse sarò così.
Lo guardo in faccia questo tempo
che si muove svelto fuori e lento dentro di me che per quanti danni ha fatto
non ha spento il mio sorriso
non ha scelto da sè
che se mi ha messo le mani addosso
lo ha fatto senza dolore
io ti capisco e non ti tradisco
povero stupido giovane vecchio cuore
io ti nascondo nel mio profondo
povero stupido giovane vecchio cuore
e quando non starò più qui a stropicciare questi panni
io sarò andata via così, che ancora avevo diciassette anni.
Forse sarò così, seduta a riposare su un gradino delle scale
pensando come sempre dentro me che c’era il trucco e non vale
e in quale buffa capriola saprò se è stato un viaggio o una gita
ma fino a quel momento ci sarò, perchè ci sarà vita
forse sarò così, ma non lo posso sapere
forse sarò così…e allora stiamo a vedere
Songtekstvertaling
Misschien word ik zo, een alleenstaande vrouw in een restaurant.
Ik heb er weinig liefgehad en veel gekend.
dat zelfs nu de herinnering breekt
en het stopt ook het hart
denkend aan wat een heerlijke geur
het is een huid met een goede geur
misschien zal ik zo zijn, maar ik kan het niet weten, misschien zal ik zo zijn.
Misschien word ik zo of ik heb niet eens tijd om oud te worden.
en toen wist ik bijna niet meer wat ik zocht.
dat het misschien iets moois was dat in een uur weg was.
en het is raar om het nu te zeggen, terwijl ik er nog naar op zoek ben.
misschien zal ik zo zijn, maar ik kan het niet weten, misschien zal ik zo zijn.
Ik kijk hem deze keer in zijn gezicht.
dat beweegt snel naar buiten en langzaam in mij dat Voor hoeveel schade het deed
hij heeft mijn glimlach niet uitgezet.
hij koos niet voor zichzelf.
dat als hij zijn handen op mij legt
hij deed het pijnloos.
Ik begrijp je en ik verraad je niet.
arm, jong, oud hart.
Ik verberg je diep van binnen
arm, jong, oud hart.
en als ik hier niet meer ben, wrijf ik over deze kleren.
Ik moet zo vertrokken zijn, Ik was nog steeds zeventien.
Misschien ben ik dat wel, zittend om te rusten op een trap
denken zoals altijd in mij dat er Make-up was en het niet waard was
en in welke grappige Salto zal Ik weten of het een reis of een reis was
maar tot dat moment zal ik er zijn, want er zal leven zijn.
misschien zal ik zo zijn, maar ik kan het niet weten.
misschien word ik zo ... en laten we dan eens kijken