Gianni Togni — Ombre cinesi songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ombre cinesi" van Gianni Togni.
Songteksten
Vivo da illuso
da quando sono in crisi un po'
coi nervi tesi
faccio ombre cinesi
sulle pareti dei metrò
così da mesi
giro con gli occhi chiusi
confuso tra i confusi
Nello sbaraglio
voglio un luglio di cortei
non questo abbaglio
voglio di meglio
di tutta l’arte dei musei
ogni sogno un foglio
da riempire se mi annoio
fa farci un taglio con un rasoio
Forse sarà disgregazione un gioco di parole
sarà colpo di sole questa mia realtà
cosa da cantanti oppure da briganti
tanti appunti per ogni eventualità
è un divertimento forse un passatempo
arrangiamento che è roba da festival
come un acquarello punta di uno spillo
solo un ritornello che ritornerà
Vivo da illuso
non so quale destino è il mio
se sono in crisi
faccio ombre cinesi
e ormai un’ombra sono anch’io
tra i muri e i sassi
non sento più i miei passi
come se non ci fossi
Volo da solo
lavoro in clandestinità
qualche sigaretta
e la notte si è fatta
mi aspetta matta in città
io senza fretta
su una bicicletta
me la godo tutta
Forse sarà sentimentale commedia musicale
sarà un settimanale questa mia realtà
fa combinazioni tra giorni e canzoni
trova le sue storie con puntualità
c'è troppo da fare niente da mangiare
e di ragionare proprio non mi va
è di un lazzarone o un romanticone
è contraddizione questa mia realtà.
Songtekstvertaling
Ik leef van illuso.
sinds ik in een crisis zit
met gespannen zenuwen
Ik maak Chinese schaduwen.
op de muren van de metro
dus voor maanden
rond met gesloten ogen
verward tussen de verwarde
In het debacle
Ik wil een parades juli
niet deze blunder.
Ik wil beter.
van alle kunst van musea
elke droom een laken
om te vullen als ik me verveel
Maak een snee met een scheermes
Misschien is het desintegratie een woordspeling.
het zal zonneschijn zijn dit mijn realiteit
als zangers of als Rovers
veel noten voor elke eventualiteit
het is leuk, misschien een hobby.
regeling dat is festivalspul
als een aquarelpunt van een speld
alleen een refrein dat zal terugkeren
Ik leef van illuso.
Ik weet niet wat mijn lot is.
als ik in een crisis zit
Ik maak Chinese schaduwen.
en nu ben ik ook een schaduw.
tussen de muren en de stenen
Ik kan mijn voetstappen niet meer horen.
alsof ik er niet ben.
Vlucht alleen
clandestiene werkzaamheden
sigaretten
en de nacht komt
ze wacht op me in de stad.
Ik heb geen haast.
op een fiets
Ik geniet van alles.
Misschien wordt het sentimentele muzikale komedie.
het zal een weekblad zijn dit mijn realiteit
maakt combinaties tussen dagen en liedjes
vind je verhalen op tijd
er is te veel om niets te eten.
en Ik wil gewoon niet redeneren.
is het een lazzarone of een romanticon
deze realiteit van mij is tegenstrijdig.