Gianna Nannini — Dimentica songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dimentica" van Gianna Nannini.
Songteksten
Dimentico ancora un pò e ti vedrò
Dolcissimo atteso inganno mi arrampico
E in alto arriverò
Indietro lascio
La tristezza
E un abbandono
No, non dirmi come sei
Come cambierai
Preferisco non pensare
Non dirmi come stai
Per ogni offesa e pianto io mi perdono
Dimentica lascia che sia facile
Dimentica cerca tra le nuvole
Immagina di andare
Via di perderti nel vento
Niente si fermerà
Dimentica luci che si accendono
Dimentica nodi che si sciolgono
C'é musica ovunque andrai
E il buio che sembra inverno
Si ridipingerà ehi
Lo vedi come sei
Resti fermo li, ti
Conviene il tuo dolore
Non dirmi che farai
L’amore è una parola
C'é stato un tempo
E il tempo è ora
Dimentica
Lascia che sia facile
Dimentica soffia
Sulla cenere sei musica ovunque andrai
E il buio che sembra eterno
Non ci spaventerà
Dimentica mani che si arrendono
Dimentica c’e l’alba tra le nuvole
E l’abitudine di me di te
E un ombra sai
Per noi che abbiamo scritto e
Cancellato tutto
E abbiamo fatto ogni
Salita senza chiedere perché
Songtekstvertaling
Ik zal wat meer vergeten en ik zie je.
Lieflijk langverwachte misleiding ik klim
En omhoog kom ik
Terug ga ik weg
Verdriet
En een verlating
Nee, vertel me niet hoe het met je gaat.
Hoe ga je veranderen?
Ik denk liever niet
Vertel me niet hoe het met je gaat.
Voor elke overtreding en huil ik vergeef mezelf
Laat het gemakkelijk zijn
Vergeet zoeken in de wolken
Stel je voor dat je gaat.
Weg om te verdwalen in de wind
Niets zal stoppen.
Vergeet de lichten die aan gaan
Vergeet knopen die smelten
Er is overal muziek.
En de duisternis die winter lijkt
Het zal opnieuw schilderen.
Je ziet hem zoals je bent.
Blijf daar, ti.
Het past bij je pijn.
Vertel me niet wat je gaat doen.
Liefde is een woord
Er was een tijd
En de tijd is nu
Vergeten
Laat het gemakkelijk zijn
Vergeet blazen.
Op de As ben je overal muziek
En de duisternis die eeuwig lijkt
Het zal ons niet bang maken.
Vergeet handen die opgeven.
Vergeet de dageraad in de wolken
En de gewoonte van mij van jou
En een schaduw die je kent
Voor ons die geschreven en
Alle verwijderd
En we deden elke
Klimmen zonder te vragen waarom