Ghostpoet — Them Waters songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Them Waters" van Ghostpoet.
Songteksten
Sitting at the station
Waiting for my train
I can hear those voices
Calling me again
And I don’t want to go down that road
It’s causing too much pain
Take me out the flames
And send me down the Thames
Send me down the Thames
Send me down the Thames
Send me down the Thames
Send me down the Thames
New day, usual
But mind stuck in cubicle
And top speed two-stepping over puddles beautiful
And thinking of a plan but iBrain playing up and lunch break eating up with
nourishment and need
Then I seek a trusty steed to overcome the abbatoir
Thoughts come regular but I’m wearing a large
Maybe I’ll just excel it Wrap it up and sell it Make a wish don’t tell it And send it up to Mars
Supermarket trails while I’m thinking about the mail
That I got last week and I ain’t even opened yet
Old fears coming back, and knocking doors
Start a palpitation that I can’t ignore
And sweat brow laughing now
Cos if I stop to think
It may open floodgates that no key can ever lock
And treadmillin never stops
And running out of patience
And running out of time
My fate ain’t having it But stopping is a crime
Songtekstvertaling
Zittend op het station
Wachten op mijn trein
Ik hoor die stemmen.
Je belt me weer.
En Ik wil die weg niet bewandelen.
Het veroorzaakt te veel pijn.
Haal me uit de vlammen.
En stuur me naar de Theems
Stuur me naar de Theems.
Stuur me naar de Theems.
Stuur me naar de Theems.
Stuur me naar de Theems.
Nieuwe dag, normaal
Maar de geest zit vast in een hokje.
En topsnelheid twee-stappen over Plassen prachtig
En ik denk aan een plan maar iBrain speelt op en lunch pauze eten met
voeding en behoefte
Dan zoek ik een trouw paard om de Abattoir te overwinnen.
Gedachten komen regelmatig, maar ik draag een grote
Misschien zal ik het gewoon uitblinken en verkopen. doe een wens. vertel het niet en stuur het naar Mars.
Supermarkt paden terwijl ik denk aan de post
Die ik vorige week kreeg en ik ben nog niet eens open.
Oude angsten komen terug, en kloppen deuren
Begin een hartkloppingen die ik niet kan negeren
En zweetbrouw lacht nu
Want als ik stop met denken
Het kan sluizen openen die geen sleutel ooit kan vergrendelen
En treadmillin stopt nooit
En het geduld raakt op.
En de tijd raakt op
Mijn lot heeft het niet, maar stoppen is een misdaad.