Gerard Lenorman — Comme une chanson bizarre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Comme une chanson bizarre" van Gerard Lenorman.
Songteksten
Me revient à la mémoire
Comme une chanson bizarre
Que je chantais sans y croire
Quand le rêve est trop fragile
Pour qu’on en garde le fil
Sur les touches blanches et noires
Mon piano jouait tout seul
Là dans le matin triste et sale
Un peu comme un chant d’espoir
Qui parlait de paradis perdu
Où les hommes disparus s’aimeraient chaque jour un peu plus
Dans ma chanson plus de guerres
Plus de rêves éphémères
S’envolant au petit jour
L’aigle épouse la colombe
Et la terre est presque ronde
Tant elle enfante l’amour
Plus de chagrins dérisoires
Qui détruisent les histoires
Les enfants deviennent rois
Rois de tous ces paradis perdus
Où les hommes disparus s’aiment chaque jour un peu plus
Me revient à la mémoire
Comme une chanson bizarre
Que je jouais malgré moi
Comme si j'étais la plume
Que quelques rayons de lune
Guideraient entre mes doigts
Je ne pouvais pas me taire
J’abolissais les frontières
Sur le clavier sous mes doigts
S'évaillaient les paradis perdus
Où les hommes disparus s’aimaient chaque jour un peu plus
Un peu de moi un peu de vous
Beaucoup d’amour et tant et tant
D’espoir au coeur du monde entier
Songtekstvertaling
Komt terug in mijn geheugen
Als een raar lied
Dat ik zong zonder te geloven
Als de droom te fragiel is
Om de draad te houden
Op witte en zwarte sleutels
Mijn piano speelde helemaal alleen.
Daar in de ochtend verdrietig en vies
Een beetje als een lied van hoop
Wie had het over Verloren Paradijs?
Waar de vermiste mannen elke dag meer van elkaar zouden houden.
In mijn lied meer oorlogen
Meer vluchtige dromen
Vliegen bij dageraad
De adelaar trouwt met de Duif
En de aarde is bijna rond
Zoveel dat ze geboorte geeft aan de liefde
Nog meer belachelijke zorgen
Die verhalen vernietigen
Kinderen worden koningen.
Koningen van al deze verloren paradijzen
Waar vermiste mannen elke dag meer van elkaar houden.
Komt terug in mijn geheugen
Als een raar lied
Dat ik speelde ondanks mezelf
Alsof ik de pen ben.
Slechts een paar moonbeams
Zou leiden tussen mijn vingers
Ik kon mijn mond niet houden.
Ik was grenzen aan het afschaffen.
Op het toetsenbord onder mijn vingers
De verloren paradijzen zijn verdampt.
Waar de vermiste mannen elke dag meer van elkaar hielden.
Een beetje van mij een beetje van jou
Veel liefde en zoveel en zoveel
Hoop in het hart van de hele wereld