Gerard Lenorman — Après tant de souvenirs songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Après tant de souvenirs" van Gerard Lenorman.
Songteksten
Elle riait en franchissant la porte du jardin
Les fruits de la jeunesse entre les mains
Elle s’en allait tout droit vers le bonheur
Elle regardait le monde avec son coeur
Après tant de souvenirs
Elle s’envolait comme un oiseau
Qui va chercher son avenir
Toujours un peu plus haut
Après tant de souvenirs
La maison semblait endormie
Et ma mère me disait comme une litanie:
«C'est ça la vie»
Elle rêvait et puis s’est retrouvée un beau matin
Sans plus personne à qui tenir la main
Elle se sentait perdue dans cette ville
Où les raisons d’aimer sont si fragiles
Après tant de souvenirs
Elle s'écroulait comme un oiseau
Que le vent froid de l’avenir
Fait tomber de bien haut
Après tant de souvenirs
Dans la maison toute endormie
Ma mère lui écrivait pendant de longues nuits:
«Reviens ici !»
Elle pleurait en franchissant la porte du jardin
Quelques espoirs déçus entre les mains
Elle posa sa valise et son manteau
Et chacun l’embrassa sans dire un mot
Après tant de souvenirs
Elle revenait comme un oiseau
Qui vient chercher son avenir
Au pied de son berceau
Après tant de souvenirs
La maison semblait s'éveiller
Et ma mère lui disait les yeux encore mouillés:
«Faut oublier»
Après tant de souvenirs
Lalalala…
Après tant de souvenirs
Lalalalala…
Songtekstvertaling
Ze lachte terwijl ze door de tuindeur liep.
De vruchten van de jeugd in de handen
Ze ging recht naar geluk.
Ze keek naar de wereld met haar hart
Na zoveel herinneringen
Ze vloog als een vogel.
Wie zal zijn toekomst zoeken
Altijd een beetje hoger
Na zoveel herinneringen
Het huis leek te slapen.
En mijn moeder noemde me altijd als een litanie.:
"Dit is het leven»
Ze was aan het dromen en toen vond ze zichzelf op een mooie ochtend
Met niemand meer om elkaars hand vast te houden.
Ze voelde zich verloren in deze stad.
Waar de redenen voor liefde zo fragiel zijn
Na zoveel herinneringen
Ze stortte in als een vogel.
Laat de koude wind van de toekomst
Laat het vallen van hoog
Na zoveel herinneringen
In het huis, allemaal in slaap.
Mijn moeder schreef hem voor lange nachten.:
"Kom terug !»
Ze huilde toen ze door de tuindeur liep.
Sommige teleurgestelde hoop in de handen
Ze legde haar koffer en jas neer.
En iedereen kuste hem zonder een woord te zeggen
Na zoveel herinneringen
Ze kwam terug als een vogel.
Die komt op zoek naar zijn toekomst
Aan de voet van zijn wieg
Na zoveel herinneringen
Het huis leek wakker te worden.
En mijn moeder zei altijd dat haar ogen nog nat waren.:
"We moeten vergeten»
Na zoveel herinneringen
Lalalala…
Na zoveel herinneringen
Lalalala…