Georgie Red — Put Your Hand on My Shoulder songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Put Your Hand on My Shoulder" van Georgie Red.
Songteksten
Poets
Speech: «To be, or not to be, that is the question»
BY WILLIAM SHAKESPEARE
(from Hamlet, spoken by Hamlet)
To be, or not to be, that is the question:
Whether 'tis nobler in the mind to suffer
The slings and arrows of outrageous fortune,
Or to take arms against a sea of troubles
And by opposing end them. To die—to sleep,
No more; and by a sleep to say we end
The heart-ache and the thousand natural shocks
That flesh is heir to: 'tis a consummation
Devoutly to be wish’d. To die, to sleep;
To sleep, perchance to dream—ay, there’s the rub:
For in that sleep of death what dreams may come,
When we have shuffled off this mortal coil,
Must give us pause—there's the respect
That makes calamity of so long life.
For who would bear the whips and scorns of time,
Th’oppressor’s wrong, the proud man’s contumely,
The pangs of dispriz’d love, the law’s delay,
The insolence of office, and the spurns
That patient merit of th’unworthy takes,
When he himself might his quietus make
With a bare bodkin? Who would fardels bear,
To grunt and sweat under a weary life,
But that the dread of something after death,
The undiscovere’d country, from whose bourn
No traveller returns, puzzles the will,
And makes us rather bear those ills we have
Than fly to others that we know not of?
Thus conscience does make cowards of us all,
And thus the native hue of resolution
Is sicklied o’er with the pale cast of thought,
And enterprises of great pitch and moment
With this regard their currents turn awry
And lose the name of action.
Songtekstvertaling
Dichter
Speech: "To be, or not to be, that is the question»
DOOR WILLIAM SHAKESPEARE
(uit Hamlet, gesproken door Hamlet)
Te zijn, of niet te zijn, dat is de vraag:
Of het nobeler is om te lijden
De slingeringen en pijlen van schandalig fortuin,
Of om wapens te nemen tegen een zee van problemen
En door ze tegen te houden, maak ze af. Om te sterven-om te slapen,
Niet meer, en door een slaap om te zeggen dat we eindigen
De hartpijn en de duizend natuurlijke schokken
Dat vlees is erfgenaam van: 'T is een voltooiing
Vroom om gewenst te worden, om te sterven, om te slapen. ;
Om te slapen, misschien om te dromen-ay, daar is het probleem:
Want in die slaap des doods wat dromen kunnen komen,
Als we van dit sterfelijke lot zijn afgedwaald,
We moeten even pauzeren.
Dat maakt calamiteit van zo ' n lang leven.
Want wie zou de zwepen en de hoogmoed van de tijd dragen,
De tegenstander heeft het mis, de trotse man heeft het mis. ,
De pijn van dispriz ' d love, de vertraging van de wet,
De onbeschaamdheid van het ambt, en de woestenij
Dat de verdienste van de patiënt van onworthy,
Wanneer hij zelf zijn quietus zou maken
Met een blote bodkin? Wie zou fardels dragen?,
Grommen en zweten onder een vermoeid leven,
Maar dat de angst voor iets na de dood,
Het niet-geheime land, van wie de bourn
Geen reiziger keert terug, puzzelt de wil,
En laat ons liever de kwalen dragen die we hebben.
Dan vliegen naar anderen die we niet kennen?
Zo maakt het geweten lafaards van ons allemaal.,
En dus de natuurlijke tint van de resolutie
Is ziekelijk o ' er met de bleke cast van het denken,
En ondernemingen van grote hoogte en moment
In dit opzicht draaien hun stromingen verkeerd.
En verlies de naam van de actie.