Georges Moustaki — Il est trop tard songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il est trop tard" van Georges Moustaki.
Songteksten
C’est une chanson pour les enfants
Qui naissent et qui vivent entre l’acier
Et la bitume, entre le beton et l’asphalte
Et qui ne sauront peut etre jamais
Que la terre etait un jardin
Il y avait un jardin qu’on appellait la terre
Il brillait au soleil comme un fruit defendu
Non ce n’etait pas le paradis ni l’enfer
Ni rien de deja vu ou deja entendu
Il y avait un jardin, une maison, des arbres
Avec un lit de mousse pour y faire l’amour
Et un petit ruisseau roulant sans une vague
Venait le rafraichir et poursuivant son cours
Il y avait un jardin, qu’on appelait la terre
Il etait assez grand pour des milliers d’enfants
Ik etait habite jadis par nos grand-peres
Qui le tenaient eux-memes de leurs grand-parents
Ou est il ce jardin ou nous aution pu naitre
Ou nous aurions pu vivre insouciants et nus
Ou est cette maison toutes portes ouvertes
Que je cherche encore et je ne trouve plus
Songtekstvertaling
Het is een liedje voor kinderen.
Die geboren zijn en onder staal leven
En bitumen, tussen beton en asfalt
En die het nooit zal weten kan zijn
Dat de aarde een tuin was
Er was een tuin die de aarde heette.
Het scheen in de zon als een verdedigde vrucht.
Nee, Het was niet de hemel of de hel.
Noch iets wat déjà vu of déjà hoorde.
Er was een tuin, een huis, bomen.
Met een schuim bed om de liefde te bedrijven
En een kleine stroom die rolt zonder een golf
Kwam hem opfrissen en zette zijn koers voort.
Er was een tuin, die de aarde heette.
Het was groot genoeg voor duizenden kinderen.
Ik werd ooit bewoond door onze grootvaders.
Die het voor hun grootouders verborgen hielden.
Of is het deze tuin, of we zouden kunnen naitre
Of we hadden zorgeloos en naakt kunnen leven.
Of is dit huis allemaal open deuren
Die ik nog steeds Zoek en ik kan niet vinden