Georges Moustaki — Flamenco des Flandres songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Flamenco des Flandres" van Georges Moustaki.
Songteksten
Mille ans déjà que je suis là
Sur la terre des Flandres,
Soldat du roi, sans foi ni loi,
Sans plus rien attendre,
Soldat qui n’a que ses dix doigts
Pour jouer sur sa guitare
Le flamenco, dernier écho
D’un reste de mémoire.
Dans mon pays, là-bas très loin,
Entre la mer et la montagne,
Il y a la fille que j’aimais bien,
Qui devait être ma compagne.
Les filles d’ici sont bien jolies,
On en oublie la guerre.
Leurs yeux sont bleus et leurs cheveux
Plus blonds que la lumière.
Pour s’enivrer, au cabaret,
On s’offre du genièvre,
Mais rien n’y fait pour étouffer
L’air qui monte à mes lèvres.
Dans mon pays, là-bas très loin,
Entre la mer et la montagne,
Il y a la fille que j’aimais bien,
Qui devait être ma compagne.
Mais si je meurs au champ d’honneur,
Dites à mes camarades
Qu’ils ne fassent pas sonner le glas
Aux cloches de Grenade.
Pour demander l'éternité,
Suffit d’une guitare
Et quelque part une fille en noir
Qui me garde en mémoire.
En mi país ahi muy lejo
Mentre il mar e la montaña
Esta la niña que io quería.
Songtekstvertaling
Ik ben hier al duizend jaar.
Op het land van Vlaanderen,
Soldaat van de koning, zonder geloof of wet,
Zonder op iets te wachten.,
Soldaat die maar tien vingers heeft.
Om op zijn gitaar te spelen
Flamenco, laatste Echo
Een restant van herinneringen.
In mijn land, ver weg,
Tussen de zee en de berg,
Daar is het meisje dat ik leuk vond.,
Die mijn partner zou moeten zijn.
De meisjes hier zijn mooi.,
We vergeten de oorlog.
Hun ogen zijn blauw en hun haar
Blonder dan licht.
Om dronken te worden, in het cabaret,
We bieden onszelf wat juniper aan.,
Maar er wordt niets gedaan om te stikken.
De lucht stijgt naar mijn lippen.
In mijn land, ver weg,
Tussen de zee en de berg,
Daar is het meisje dat ik leuk vond.,
Die mijn partner zou moeten zijn.
Maar als ik sterf op het gebied van Eer,
Zeg het tegen mijn kameraden.
Laat ze niet aanbellen.
Op de klokken van granaatappels.
Om de eeuwigheid te vragen,
Gewoon een gitaar.
En ergens een meisje in het zwart
Dat Houdt me in gedachten.
In mijn land ver weg
Terwijl de zee en de berg
Daar is het meisje dat van hem hield.