Georges Moustaki — Eden Blues songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Eden Blues" van Georges Moustaki.
Songteksten
En descendant le fleuve argent
Qui roule jusqu’au Nevada,
On voit la plaine qui s'étend
à l’est de Santa Lucia.
Les villes s’appellent Natividad,
San Miguel ou San Lorenzo,
Les filles s’appellent Soledad,
Les garçons gardent les troupeaux.
C’est là que Jim a rencontré,
Sur une route, un soir de pluie,
Kathrin, la fille du fermier,
Et qu’ils s’aimèrent toute la nuit.
C’est là que Sam a son tombeau
Et que le vieil oncle Ed est mort.
Le chardon couvre le coteau
Et les cactus font le décor.
C’est là qu’Adam le sénateur
Est venu finir ses vieux jours,
Puis il est mort d’un coup au coeur;
On dit que c’est du mal d’amour.
Et les fleurs couchées par le vent
Semblent prier pour son repos.
La lune sème une larme d’argent
Sur la croix blanche du tombeau.
Adellina, la fille de ferme,
Sera là pour me recevoir,
Belle avec ses deux seins qui germent
Sous le drap de son corsage noir.
C’est là que je vivrai heureux
Au milieu de tous mes troupeaux.
La plaine s'étend jusqu’au Bon Dieu
Qui veillera sur mes vieux os.
Songtekstvertaling
Langs de Silver River
Die naar Nevada rijdt,
We zien de vlakte strekken.
ten oosten van Santa Lucia.
De steden worden Natividad genoemd.,
San Miguel of San Lorenzo,
Meisjes worden Soledad genoemd.,
De jongens houden de kuddes.
Daar ontmoette Jim.,
Op een weg, op een regenachtige avond,
Kathrin, de dochter van de Boer,
En ze hielden de hele nacht van elkaar.
Hier heeft Sam zijn tombe.
En die oude oom Ed is dood.
Distel bedekt de heuvel
En cactussen doen het decor.
Daar is Adam de senator.
Kwam om zijn oude dagen af te maken.,
Toen stierf hij aan een klap in het hart.;
Ze zeggen dat het liefdeziekte is.
En de bloemen liggen bij de wind
Lijkt te bidden voor zijn rust.
De maan zaait een zilveren traan
Op het Witte Kruis van de tombe.
Adellina, het boerenmeisje,
Zal er zijn om mij te ontvangen,
Mooi met haar twee Tieten die ontkiemen
Onder het laken van haar zwarte lijfje.
Daar zal ik gelukkig leven.
In het midden van al mijn kuddes.
De vlakte strekt zich uit tot de goede Heer.
Die over mijn oude botten zal waken.