Georges Chelon — Crève misère songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Crève misère" van Georges Chelon.
Songteksten
Sur le dos cabossé
D’une vieille oubliée
Dans un coin de la terre
Un fagot de bois mort
Versant de ses deux bords
Hoquetait sur les pierres
Lourd, lourd est le fardeau
Plus lourd encore à chaque pas nouveau
Menton à fleur de pierre
La vieille traîne misère
Et porte sa richesse
L’hiver écrase sa morgue
Et le vent joue de l’orgue
Avec ses jambes sèches
Lourde, lourde est la misère
Plus lourde encore sous le joug de l’hiver
Le fagot, à chaque pas
Devient un peu plus plat
Sur le dos de la vieille
Mais elle ne s’arrête pas
Et reste peu de bois
À trois pas de chez elle
Lasse, lasse était la vieille
Plus lasse encore qu’au retour de la veille
Par le papier huilé
La porte dentelée
Suinte un coin de lumière
Et la vieille est entrée
Elle a pour se chauffer
Immolé sa misère
Brûle, bois mort
Tu es l’or de misère
Chauffe plus fort
Ce qu’il reste de chair
Mais il n’en restait pas lourd
Et le feu tourna court
Aussitôt flamme claire
Et la vieille oubliée
S’en retournait chercher
Son bois mort de misère
Dieu, la voyant et peiner et gémir
Tant, eut pitié qu’il crut bon d’intervenir
«Réjouis-toi, je t’inscris dans mon livre
Va, je t’accorde encore dix ans à vivre.»
Songtekstvertaling
Op de geribde rug
Van een vergeten oude vrouw
In een hoek van de aarde
Een bundel dood hout
Gieten van de twee kanten
Hik op de stenen
Zwaar, zwaar is de last
Zwaarder zelfs met elke stap nieuw
Steenbloem kin
De oude vrouw sleept ellende
En zijn bezit draagt
Winter verplettert zijn Lijkenhuis
En de wind speelt het orgel
Met droge benen
Zwaar, zwaar is lijden
Nog zwaarder onder het juk van de winter
De bundel, elke stap
Wordt een beetje vleiend
Op de achterkant van de oude
Maar het stopt niet
En er is weinig hout over
Drie stappen van haar huis.
Lasse, lasse was de oude.
Nog vermoeider dan de dag ervoor
Op geolied papier
De gekartelde deur
Straalt een hoek van licht
En de oude dame kwam binnen.
Ze moet opwarmen.
Doodde zijn ellende
Brandhout, dood hout
Jij bent het goud van de ellende.
Heats stronger
Wat overblijft van vlees
Maar het bleef niet zwaar
En het vuur werd korter
Onmiddellijk de vlam ontsteken
En de vergeten oude vrouw
Draai je om.
Zijn dood hout van ellende
God, haar zien en treuren en kreunen
Zo veel, had medelijden dat hij dacht dat het goed om in te grijpen
"Verheug je, ik schrijf je in mijn boek
Ga door, Ik geef je nog tien jaar te leven.»