Georges Brassens — L'enterrement de Verlaine songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'enterrement de Verlaine" van Georges Brassens.
Songteksten
Le revois-tu mon âme, ce Boul' Mich' d’autrefois
Et dont le plus beau jour fut un jour de beau froid:
Dieu: s’ouvrit-il jamais une voie aussi pure
Au convoi d’un grand mort suivi de miniatures?
Tous les grognards — petits — de Verlaine étaient là,
Toussotant, Frissonnant, Glissant sur le verglas,
Mais qui suivaient ce mort et la désespérance,
Morte enfin, du Premier Rossignol de la France.
Ou plutôt du second (François de Montcorbier,
Voici belle lurette en fut le vrai premier)
N’importe ! Lélian, je vous suivrai toujours !
Premier? Second? vous seul. En ce plus froid des jours.
N’importe ! Je suivrai toujours, l'âme enivrée
Ah ! Folle d’une espérance désespérée
Montesquiou-Fezensac et Bibi-la-Purée
Vos deux gardes du corps, — entre tous moi dernier.
Songtekstvertaling
Zie je hem weer, mijn ziel, die oude Mich ' klootzak
En wiens beste dag een koude dag was:
God: heeft ooit zo ' n zuivere weg geopend
Het konvooi van een grote dood gevolgd door miniaturen?
Alle Grom-kleine-Verlaine waren daar.,
Tousling, rillend, glijdend over het ijs,
Maar wie volgde deze dood en wanhoop,
Uiteindelijk stierf hij aan de eerste Nachtegaal van Frankrijk.
Of liever de tweede (François de Montcorbier,
Hier is mooie lurette in was de echte eerste)
Wat dan ook ! Lelian, Ik zal je altijd volgen !
Eerst? Tweede? alleen jij. In deze koudste dagen.
Wat dan ook ! Ik zal altijd volgen, de ziel bedwelmd
Ah! Gek met een wanhopige hoop
Montesquiou-Fezensac en Bibi-La-puree
Je twee lijfwachten, Inclusief ik als laatste.